( 156 ) 
dorpcn vcrdrongen worden. Keeren wy onze oogen van liet vcr- 
% al dier macht in Noordnederland naar de kamers in ’t Zuiden. De 
dagen waren lang voorbij, toen de genegenheid der staten gene- 
raal die rethorikaie macht ook in België krach tdadig ondersteunde, 
en ziiiks zoo wel te Breda ais te Audenaerde plaats greep. Trou- 
wens in deze stad herstelden zieh de kameristen kortstondig, toen 
de stad de spaansche lieerscliappij had afgezworen, om ’t gebicd 
der gemcldc staten te herkennen h Alva had vruchteloos gepoogd 
de zucht voor persoonlijke vrijheid, den germaanschen stammen 
aangeboren, in den Belg te onderdrukken, en op hem vcrgoeding 
le nemen wegens meer dan éene nederiage der Spanjaarden in 
Holland; maar wat Alvaas hrandstapels niet hadden kunnen doen, 
hereidde, ja vollrok gedeeltelijk Parmaas degen. Eens dat die 
doortrapte veldoverste cenige sterke steden onderzijns meesters 
gebicd had gebracht, was hct met allen welkdanigen invloed der 
rederijkers in Belgie gedaan : de kamers waren met de wallon 
dier steden in ’t stof gevaïlen. België scheen met lijf en ziel tôt de 
spaansche Nederlanden te behooren : even als de schrijvers, waren 
de rederijkers onder de bestendige waakzaamheid der staats-po- 
îitic gezet. Wat invloed kon pen en woord nog langer hebben? 
Die slaap duurde meer dan twee eeuwen. Zelfs onder de lie- 
vige woelingen, die de aenvankelijk doorgezette staatshervorming 
van Joseph II te wege bracht, speelden de kameristen minder met 
de pen dan met de beurs; zi j voegden, onder anderen in West- 
Vlaanderen, hunne patriotische giften aan die hunner onde ge- 
zellen, de schutters, en vooral aan die der kloosteren. Napoléon 
had het lot der vlaamsche rederijkeren in de handen zijner fran- 
sche of franschgezinde prefecten gesteld. Gelijk ailes wat neder- 
duitsch, wat vlaamsch was, genoten de kamers, vooral in de 
dorpen, de ecr door die op per maeh tige subalternen verdrnkt te 
worden. Gecn wonder, dat de in België officiel, stelselmatig inge- 
richte verfransehing alomme veîd won ; een ijzeren scepter drukte 
alom de volkeren en hunne nationaliteit, verpletterend neder. De 
vlaamsche stam- en taalgenooten, de Belgen, waren in den af- 
' l) 1 ’ Vnn fier Meersch , l>lz. 102. 
