r * \ 
l ) 
de schoone vorm van de poëzij uit te storten. Kops hecft dit 
reeds aangemerkt, ten opzichte des prijskamps der Corenbloem 
van firussel, die in \ ;j02 vroeg : « W al de landen can houden in 
» ruste ? » Met voorliefde herhalen wij de woorden diens chronijk- 
schrijvers : « Hoe gebrekkig ook de vaerzen van dien tijd zijn , 
» derzelver inhoud nogtans is niet allijd ongerijmd, maar aan- 
» merkelijk, onder anderen lict refereyn des gezelscaps van Lier 
» liât jonsten versaemt. Na den jammerlijken staat des lands, te 
» dcerlijk gescheurd door geloofsgeschillen, waarom inen clkan- 
» der, tegen het uitdrukkelijk bevel van God, liaat en vervolgt, 
» besehreven te liebben, vermanen zij een iegelijk den twist te 
« schuwen, en zich te benaarstigen om slechts in God te gelooven 
» en zijnen cvenmensch te beminnen L » Edele gevoelens, die 
Spieghel e n Coornhert ooklater beleden, en die, hadden zij meer 
weérgalm in de liarten van volken en vorstcn, van geestelijken 
en leeken dier eeuw gevonden, den zedelijken invloed der rede- 
rijkeren eene onsterfelijke kroon op ’t hoofd badden gesteld! 
Wat de eenigzins vlaamsehe keizer Karel niet had kunnen be- 
letten, besloot zijn spaansche zoon, door nog strenger, buitenge- 
wooner raiddelen dan bloedplakkaten uit te roeien.IIij toch zoude , 
zijns dunkens,wcl eenenbreidel in den raondwringen dier weder- 
spannigen tegen Rome en tegen Madrid, dat Rome beschermde 
om er door beschermd le worden. En nu waren er zeventig jaren 
sedert die wel verbrande, maar uit hare asch opgestane Fontei- 
nisten verloopen ; de factors refereinden vinniger dan ooit. Ja , als 
om Alva eene laatstc uitdaging toe te werpen, berijmden sommigen 
zijner slagtoffers, al of niet tôt de ofïiciële rederijkers behoorende, 
liun gemocdelijker dan dichterlijk testament terwij! zij « in ijzeren 
banden » lagen. Vrouwcn zelve, gelijk de bekende Zotkin Van 
den Houle gaven hiervan het voorbeeld. 
De vlaamsehe rederijkers hadden bij *t ongelukkig lot des bur- 
gemeesters Van Stralen, hoofdinan der Yiolieren , en des sehe- 
penen Schets hunnen peins, genoeg geleerd wat genegenheid de 
1 Schets eener Gesch. cler Red., 1)1. 260, waar de schrijver aanhaalt refe- 
reinen ende Liedekens van diversche rhetoriceinen , en/,, geprent te Brnssel , 
nm. 
