SLOTREDE. 
Wij zijn ten einde onzer ingewikkelde taak gekomen. Werpen 
wij thands een overzienden blik op de vier eeuwen, gedurende 
welkc wij beknoptelijk de lotgevallen, en meer opzettelijk de 
oefeningen en strekking der rederijkers hebben nagegaan : spre- 
k en wij over den driedubbelcn invloed derzelve, hoofdonderwerp 
dezer verhandeling. 
Kunslinvloed. Deze was dubbei : ten opziehte van den goeden 
smaak was hij eeuwen lang nadeelig. De nieuwe gezellen ontleen- 
den ailes uit den vreemde : die sîaafsche navolging deed ben, als 
vroeger de wegkwijnende school van Alexandrie, met den kunst- 
vorm dvveepen, en verbasterde Inm gevoel voor ’t oneindig ware, 
dat vader Maerlant bezield had. De rhetorisijnen zonken zoo diep, 
dat zij ter pijniging des verstands zich in ’t nevelige kunstspoor 
der allegorische wezens sleepten. Men sloofde zich dus niet alleen 
op den dooden vorm af; men martelde zich het brein of spitsvon- 
digheden; men zocht daarin met voie moeite wat men aan der 
hand zclve had, wat men in de poëzy, in de uiting van het zui- 
vcre zielsgevoel en de daarmede overeenstemmende verbeelding 
kon vinden. Het faalde aan de zijde des kunstinvloeds van de 
kameristen. 
Van eenen anderen kant was deze gelukkig: zij koesterden, 
uit volkselementen samengesteld, eene wonderlijke zueht tôt 
voortgang des volks : even als bij Maerlant, steunde die zueht op 
de wetenschap; even als hij, gebruikten zij daartoe het rechte 
werktuig, de mocdertaal. Zij toch onderhielden in de harten der 
Ncderlanderen de liefde voor de taal, en de er mede verzusterde 
vaderlandsliefde. Dit dubbei godsdienstig gevoel, aan hunne wieg 
