IX 
Reeds sinds lang koesterde ik het denkbeeld om eene reeks afbeeldingen van 
een aantal der fraaiste bloemen, die ’s zomers onze tuinen tot sieraad verstrekken, 
in een prachtwerk te vereenigen, zonder daarbij te vragen of ze » nieuw”, d. i. kor- 
telings uit andere werelddeelen ingevoerd en dus nog kostbaar, dan of ze » oud” 
zijn, d. i. reeds bij onze voorouders bekend, door hen gekweekt en overal om niet 
te verkrijgen. Mijne bedoeling was daarbij alleen te vragen wat » fraai” is; niet 
maar voor mij en een ander, die in ’t afgetrokkene alle planten fraai vinden, maar 
wat zóózeer door vorm of kleur van bloemen of somtijds ook van bladeren uit- 
munt, dat het fraai is voor iedereen, althans voor zooverre hier enkele uitzon- 
deringen, gelijk men die overal en, inzonderheid waar ’t smaak geldt, aantreft, 
buiten berekening mogen gelaten worden. 
Een album dus voor sierlijke vollegrondsplanten. — 
Mijn oorspronkelijk plan, om mij te bepalen tot de voornaamste overblij- 
vende en éénjarige vollegrondsplanten, is sedert dien tijd in dier voege ge- 
wijzigd, dat ik mij thans voorstel ook boomen en heesters daarbij op te nemen, 
voor zooverre die door bloem of blad bijzondere opmerkzaamheid waardig zijn, 
of door de sierlijkheid van de geheele plant — hare groeiwijze {habitus) — zich 
onderscheiden. 
Vraagt men nu of ik mij werkelijk voorstel, om, in eene vooraf afgebakende 
ruimte, alles te verzamelen, wat uit die verschillende rubrieken in éen of meer 
der genoemde opzigten verdient in aanmerking te komen, dan Maar neen, 
men vraagt dit niet, tenzij men niet het flaauwste begrip hebbe van den schier 
onuitputtelijken rijkdom, waarmee de Natuur onze aarde tooide. 
Eerlijk gesproken, zou ’t mij niet bevreemden, wanneer mij later bleek, dat 
ik, bij het kiezen van ’t schoone het schoonere over ’t hoofd had gezien. 
Men versta mij daarom wel. Ik stel mij voor, om, in een werk van vooraf 
bepaalden omvang, eene reeks van afbeeldingen te geven van fraaije éénjarige en 
overblijvende planten, boomen en heesters, die alle in de Nederlandsche tuinen 
gekweekt worden of daarvoor geschikt en aanbevelenswaardig zijn. 
Geene andere, dan die, welke voor den open grond geschikt zijn, zullen daarin 
voorkomen, ten einde het werk ook praktische waarde hebbe voor ieder, die in 
het bezit is van een grooter of kleiner voor beplanting geschikt stuk gronds. 
Vermoedelijk zullen er wel sommige onder zijn, die reeds sinds vele j aren in de 
Europeesche kruidtuinen en dus ook in die van ons land aanwezig waren, zonder 
ooit tot de liefhebbers-collectiën te zijn doorgedrongen ; andere, die weleer alge- 
meen aangetroffen, doch later door nieuwere — niet altijd fraaijere — verdrongen 
en eindelijk geheel vergeten werden ; weder andere, [welke men kent of bezit en 
