\ 
12 
In den Catalogus van de firma Von Siebold & C ie . te Leiden voor 1868 — 69, uit den aard 
der zaak de rijkste in dit geslacht, worden niet minder dan 29 verschillende Aucuba 9 s opge- 
noemd, waaronder 21 vrouwelijke en de rest mannelijke zijn. 
De kwestie in hoeverre ze alle wezenlijk van elkander verschillen thans in ’t midden ge- 
laten, is het zeker, dat vele er van zeer karakteristiek zijn, en dat dit geslacht inderdaad zeer 
veel bevat, wat met volle regt schoon genoemd kan worden. * 
De Aucuba japonica , de gevlekte, die we van ouds kennen, weerstaat onze strengste winters; 
’t laat zich dus wel vermoeden, dat zulks ook met vele der niewere het geval zal zijn. Met die ver' 
scheidenheden echter, welker bladen zeer groote gele vlekken vertoonen, zal men altijd wel wat 
voorzigtiger moeten zijn dan met de groenere. In den regel is eene noordelijke standplaats voor 
alle uitheemsche groenblijvende heesters of boomen, en zoo ook voor deze, ’t verkieslijkst. 
Zoolang de bessen nog groen zijn, schijnen zij volmaakt ongevoelig te zijn, zelfs voor zeer 
strenge vorst, maar vriest het nog eenigszins, nadat deze reeds rood werden, dan zullen die, 
welke niet door de bladeren beschut zijn, er ligtelijk van lijden. 
Het zou dus raadzaam zijn, wanneer zulks het geval is, den heester een weinig te bedek- 
ken; al is het ook maar met eene dunne moscoviscke mat; immers de vruchten, welke tusschen 
de bladeren zaten, bleven hier volmaakt goed. 
Slechts weinig mannelijke bloemen zijn voldoende om alle bloemen van eene vrouwelijke plant 
te bevruchten. — Elke zoodanige bloem bevat niet meer dan vier meeldraadjes — op onze plaat zijn 
eene vrouwelijke bloem (a) en eene mannelijke (b) viermaal vergroot, afgebeeld — maar de helm- 
knopjes zijn buitengemeen rijk aan stuifmeel. — Is dat bloempje nu zóóver ontwikkeld, dat die 
helmknopjes geopend zijn en dus het poederachtige stuifmeel zigtbaar is, dan plukt men ’t af en 
raakt er de vrouwelijke bloemen maar even mede aan; reeds een paar van die naauwelijks zigtbare 
korreltjes, die op den stempel in deze bloemen blijven kleven, zijn voor de bevruchting voldoende. 
Men kan dit ook aan de natuur overlaten, door eene mannelijke plant tusschen de takken 
van eene vrouwelijke te plaatsen. Heeft deze laatste echter veel omvang, dan is zulks minder 
raadzaam, omdat, als de wind tijdens den bloei gestadig in ééne rigting blijft, al ’t stuifmeel 
dan naar een en kant waait en de bloemen aan de andere zijde onbevrucht blijven. 
De vermenigvuldiging der Aucuba s geschiedde vroeger alleen langs kunstmatigen weg, voor- 
namelijk door stekken. Thans gaat dit reeds op vrij groote schaal ook door de zaden. Deze 
ontkiemen eerst na twee of drie maanden, naarmate men ze warmer of kouder plaatste. Wil 
men echter van eene bepaalde verscheidenheid meer planten bekomen, dan zal men dit doel wel 
niet anders dan door stekken, of, wat spoediger gaat, door veredeling op de gewone Aucuba 
kunnen bereiken. — De ondervinding toch leerde reeds elders, dat uit de zaden planten met 
zeer uiteenloopend gevlekte bladeren voortkomen, wat natuurlijk te meer het geval zal zijn, 
naarmate het verschil tusschen mannelijke en vrouwelijke plant grooter was. 
’t Laat zich dus ook voorzien, dat, door de producten der kweekers, het getal verscheiden- 
heden, na korten tijd, niet onaanzienlijk zal toenemen. 
