38 
geregelden weg te banen. Maar lastiger is liet voor den liefhebber, die er prijs op stelt zijne 
planten bij name te kennen; eensdeels omdat hem dat aangenaam is, en ten anderen omdat hij 
daardoor een beter overzigt heeft over wat hij bezit en wat hij wenscht te verkrijgen. 
Deze moet van die naamsverwisseling vaak onvermijdelijk de dupe worden, en dat is dan 
ook werkelijk niet zelden het geval. 
Gelukkig voor hem, hebben de meeste in de verzamelingen voorkomende planten gewoonlijk 
ook een vrij algemeen geldenden, zoogenaamden handelsnaam, onverschillig of de streng kruid- 
kundige dien af keurt of niet; en, uit een wetenschappelijk oogpunt beschouwd, moge dit eene 
zonde zijn, in de praktijk is het toch werkelijk nuttig. 
Wat nu de gegrondheid dier veranderingen betreft, daar is zeker veel vóór, maar ook wel 
iets tégen aan te voeren; voor 't een zoo min als voor het andere is het echter hier de plaats; 
alleen op het feit meende ik te moeten wijzen, omdat de plant, waarvan hier sprake is, werkelijk 
in dit geval verkeert, en ze tot die behoort, welke men hier onder dezen en elders onder een an- 
deren naam zal aantreffen, welke verschillende namen ik hier, ten einde mogelijke vergissing te 
voorkomen, meen te moeten vermelden. 
Behalve die, welke aan 't hoofd van dit artikel staat, wordt ze hier en daar ook genoemd : 
Tritoma Uvaria , Yeltheimia U varia, Yeltheimia speciosa, Aletris Uvaria , Aloë Uvaria, Aloë longi - 
folia, terwijl ze, bij de laatste herdooping, als Kniphofia Aloïdes betiteld werd. Dat zijn dus 
alles zamengenomen acht namen, waarvan er zeker zes vrij algemeen in gebruik zijn; alleen 
onder de laatste komt ze echter meer uitsluitend in sommige wetenschappelijke inrigtingen voor. 
De Tritomanthe Uvaria is eene vaste of overblijvende plant, oorspronkelijk thuis behoorende 
aan de Kaap de Goede Hoop, van waar ze reeds in 't jaar 1707 naar Europa werd over gebragt. 
Vergis ik mij niet, dan werd zij het eerst afgebeeld in 1804, in het twintigste deel van 
Curtis's Botanica/ Magazine, eene afbeelding die voor dien tijd zeer goed kan genoemd worden, 
hoewel de bloeiwijze er veel te klein is voorgesteld, 't natuurlijk gevolg daarvan, dat deze 
prachtige plant aanvankelijk niet anders dan in potten gekweekt werd, waarin ze zich natuurlijk 
veel minder krachtvol ontwikkelt, dan wanneer ze in den vrijen grond geplant is, gelijk men 
tegenwoordig algemeen gewoon is te doen. 
Ook — en ik haast mij het er bij te voegen — onze afbeelding is in dit opzigt niet 
volkomen juist; immers de bloemtrossen vertoonen zich veelal nog grooter in alle afmetingen en 
ook rijker aan bloemen en dus digter. Die, welke ons in den nazomer van ’68 ten dienste 
stond, was echter niet grooter, wijl de planten in het voorjaar uit den grond genomen en ver- 
plant waren. Wij meenden echter van ons beginsel, om namelijk zooveel mogelijk natuurge- 
trouwe afbeeldingen te geven, niet te moeten afwijken, te meer daar deze een zeer goed denk- 
beeld geeft van deze hoogst sierlijke bloeiwijze. — 
Met het volste regt kan de Tritomanthe, ook veelal Yeltheimia Uvaria genoemd, tot de 
sierlijk ste vaste planten gerekend worden. En niet beter kan men haar in groote tuinen of 
buitenplaatsen aanwenden, dan door er een aantal op een afzonderlijk groot perk, op ruim twee 
voet afstands bijeen te planten. 
