46 
planten en bloemen zooals 't in dit opzigt met alles gaat. Wanneer men iets, wat zich reeds 
bij den eersten aanblik als sierlijk aan ons oog voordoet, ziet, dan mag men het mooi vinden 
zooveel men wil, de eigenlijke schoonheids waarde wordt voor ons steeds aanmerkelijk verhoogd, 
als men meer bepaald weet wat men ziet. 
Men zal een goed geschilderd portret roemen als een meesterstuk; wanneer men verneemt 
dat het een bekend of beroemd persoon voorstelt, krijgt het onmiddellijk dubbele, driedubbele 
waarde. Een landschap, een stadsgezicht of iets dergelijks kan zoo meesterlijk uitgevoerd zijn, 
dat het de bewondering ten hoogsten top voert, als daar iemand achter u staat, die u toefluistert 
dat aan die plek deze of die voorname historische herinnering verbonden is, wordt die schilderij 
u dubbel waard, enz. 
Daarom, en wijl ik, zonder onbeleefd te zijn, vermoeden kan, dat vele lezers van dit werk 
met den eigenaardigen bloemvorm van deze plant en welke vorm toch zeer algemeen is, niet dan 
oppervlakkig bekend zijn, mag het niet ongepast zijn hier aangaande de zamenstelling er van 
het een en ander in ’t midden te brengen. 
■’t Zij men een blik werpt op de nevensstaande plaat, ’t zij men de geheele plant bloeijende 
voor zich heeft, men ontvangt, tenzij men zich wat meer of wat minder met de beoefening der 
kruidkunde liebbe bezig gehouden, den indruk, dat men hier te doen heeft met vrij groote, roode 
bloemen, welker meer naar binnen geplaatste deelen afwisselend bruin en geel zijn ; en toch, de 
bloemen dezer plant zijn voor het meerendeel zdó klein, dat iemand, die niet goed van gezigt is, 
de meeste ervan naauwelijks met het bloote oog afzonderlijk goed onderscheiden kan ; een klein 
gedeelte is iets grooter, maar dan van een van de gewone bloemvormen tamelijk afwijkend maaksel. 
Reeds de naam der familie van het natuurlijk plantensysteem, die der Zamengesteld- 
bloemige of Composita? namelijk, waartoe deze plant behoort, geeft eene gedeeltelijke ver- 
klaring van die vergissing, waarom men deze benaming dan ook als zeer gelukkig gekozen kan 
rekenen . 
Elke schijnbare bloem toch is hier eene vereeniging van een groot aantal bloemen; nu eens, 
gelijk in dit geval, van tweeërlei vorm, dan weder, zooals bij de Paardebloem, de bloemen van 
de Andijvieplant, van de Schorzeneeren en een aantal andere, alle van één en dezelfde gedaante. 
Wat men hier oppervlakkig voor ééne bloem zou groeten is eene bloeiwijze, even als de uit 
honderd en meer bloemen zamengestelde pluim van den Sering of van den wilden Kastanje- 
boom eene bloeiwijze is; maar, zijn de afzonderlijke bloemen bij deze laatste en over 't algemeen 
bij de meeste planten, groot genoeg om ze gemakkelijk afzonderlijk als zoodanig te onderschei- 
den, en bovendien zoodanig gerangschikt, dat elke vergissing in dit opzigt onmogelijk wordt, 
bij de Zamengesteld-bloemige, eene der rijkste plantengroepen en die over de geheele 
aarde verspreid is, zien we ze daarentegen op eene voor het oog zeer bedriegelijke wijze 
zamengevoegd, zoodat het geheel zich werkelijk als ééne bloem voordoet. 
Deze schijnbare overeenkomst wordt des te grooter, daar de geheele bloeiwijze, die men zeer 
eigenaardig een „ bloemkorfje” noemt, door een omwindsel van groene blaadjes omgeven is, het- 
welk inderdaad geheel het voorkomen heeft van een kelk. 
