47 
Zijn nu, zooals hier, de buitenste bloemen veel sterker ontwikkeld dan de binnenste, dan 
vertegenwoordigen die als ’t ware de bloemkroon, en hij, die nu niet weet welke organen zich 
binnen de bloemkroon bevinden, heeft, zoo hij meent, ééne bloem voor zich. 
Wanneer men echter zulk eene schijnbare bloem uiteenplukt, en de onderdeelen slechts met 
een weinigje opmerkzaamheid beschouwt, en hiertoe is iedereen in de gelegenheid, daar 'b. v. de 
Madeliefjes, de Kamillebloemen, de Zonnebloemen, mede hiertoe behooren, welke laatste inzon- 
derheid daarom verkieslijk zijn, wijl al de onderdeelen er van groot genoeg zijn om gemakkelijk 
met het bloote oog order scheiden te worden, dan zal men zonder moeite daaraan de volgende 
onderdeelen waarnemen. 
Vooreerst een zoo genoemde bloembodem, d. i. de uiterste top van den steel, die breed en 
rond en nu bol, dan vlak is. Somtijds draagt die bloembodem niets anders dan de bloempjes, 
maar dikwijls ook blijven er, nadat men al de bloempjes ervan verwijderd heeft, een aantal 
schubjes over, juist zooveel als er bloempjes waren, aangezien dan elk bloempje van zulk een 
schubje vergezeld is. 
Dit laat zich gemakkelijk begrijpen, wanneer men weet wat die bloembodem eigenlijk is. 
Hij vertegenwoordigt toch niet anders dan een ineengedrongen bloemsteel. Kon men hem uit- 
rekken, dan zouden de bloemen er omheen staan, en dan in dit geval elk in het oksel van 
een schutblaadje, ’t welk thans tot een schubje is gereduceerd. 
Op dien bloembodem nu zijn de bloempjes bevestigd, en dat wel zeer dikwijls van twee- 
ërlei vorm, terwijl dan die welke het middengedeelte innemen, regelmatig, klein, gewoonlijk geel 
en buisvormig, de buitenste grooter, veelal anders gekleurd en lintvormig zijn. 
Niet zelden leveren ze, ook met betrekking tot de meeldraden en stampers, een groot 
verschil op; immers nu eens zijn, zooals bij de plant die ons thans bezig houdt, alleen de bin- 
nenste bloempjes van meeldraden en stampers voorzien, terwijl de buitenste de beide genitaliën 
missen, dan weder zijn daarentegen de randbloempjes alleen vruchtbaar, of ze zijn het élle, ’t welk 
Linnjsus dan ook aanleiding gaf tot de verdeeling van deze Klasse in verschillende Orden. 
Eigenaardig is bij deze plant (men treft het echter meer aan) het verschil in vorm van de 
randbloempjes. Sommige toch zijn zuiver lintvormig, terwijl enkele andere — de bloem ter 
regterzijde op onze plaat wijst dat aan — tot op of over de helft gesloten zijn. Dit wijst ons 
dan ook zeer duidelijk op de herkomst van dezen overigens afwijkenden bloemvorm, daar men 
die bloemen eigenlijk beschouwen moet als sterk ontwikkelde buisbloempjes, maar die aan ééne 
zijde overlangs opengespleten zijn. Beziet men een lintbloempje, onverschillig van welke plant 
uit deze familie, dan ook goed, zoo zal men altijd kunnen opmerken dat ze van onderen ge- 
sloten zijn, hoe weinig dit ook zij. 
De Echinacea purpurea is van ouds bekend als Rudfjeckia purpurea, en komt onder deze 
benaming meer in de tuinen voor dan onder gene. Deze plant behoort oorspronkelijk tehuis 
in Noord- Amerika, inzonderheid in Carolina en Yirginia, en is volmaakt tegen onze winter- 
koude bestand. 
Het is een overblijvend gewas, dat jaarlijks tot aan den grond afsterft, in het voorjaar we- 
