71 
gen, dat in de meeste gevallen het karakter bezit der Indische, maar welker bloemen grooter 
en meer gevarieerd zijn, terwijl de planten veel beter gehard zijn tegen eene lage temperatuur. 
De Pontische Rh., die oorspronkelijk in de kustlanden der Middellandsche en Zwarte 
zeeën gevonden, en daarom ook wel de Levantsche Rh. genoemd wordt, is het eerst 
ontdekt door den Pranschen kruidkundige Tournefort, en wel aan de kust der Zwarte zee, nabij 
Trebisonde, in 1700 of daaromstreeks, toen hij, op voordragt der Pransche Akademie, door Lo- 
dewijk XIY naar den Levant gezonden was, ten einde aldaar kruidkundige nasporingen te doen. 
Eerst in de tweede helft der 18 de eeuw ontmoette men dezen fraaijen heester in de Europesche 
tuinen. 
De op plaat 17 afgebeelde verscheidenheid van Rh. ponticum is eene van die, waaruit het 
omstreeks het jaar 1840, op last van den toenmaligen Hoogleeraar Reinwardt, geplante Rho- 
dodendron- vak bestaat, hetwelk nog tegenwoordig een der fraaiste sieraden van den Leid- 
schen Akademietuin is. 
Men ziet hieruit dat men reeds een dertigtal jaren geleden in ’t bezit van werkelijk prach- 
tige Rhododendrons was. Het genoemde perk levert daarvan nog een aantal andere voor- 
beelden op. 
Daar die planten echter hier alle slechts onder den algemeenen soortsnaam bekend zijn, en 
daar ik vermoedde dat deze verscheidenheid ook een handelsnaam hebben zou, zond ik eene a:oed 
ontwikkelde bloem ervan aan een onzer boomkweekers, niet verzoek mij dien naarn op te geven. 
Het antwoord dat ik ontving was om twee redenen onbevredigend. ,/Deze variëteit behoort 
gewis, zoo luidde het, tot die welke vroeger hier gekweekt werden, maar die wij losgelaten heb- 
ben, omdat er betere kwamen. De naam is mij onbekend. 
,/Gij zult die toch niet doen afbeelden, hoop ik. Waarom niet veel liever een der fraaije 
nieuwere, b. v ...., concessmi, .enz.” 
Nu wilde het toeval dat ik deze laatste ook reeds had doen teekenen, met het doel om eene 
fraaije nieuwe, nevens eene fraaije oudere te kunnen plaatsen. 
Zeker, de nieuwere winnen het van de vroegere, en dat kan niet anders. De kleuren zijn 
veel levendiger. Toch twijfel ik er geen oogenblik aan of de hier afgebeelde verscheidenheid der 
oude Pontische Rh., met hare groote, losse en daardoor fiere en bevallige bloeiwijze, zal 
ieder, die prijs stelt op wat waarlijk schoon is, bevredigen. 
De op onze 18 de plaat afgebeelde Rh. concessum, eene hybride, gewonnen door den kweeker 
Byls in België, die zich, nevens een paar Engelsche, in het produceeren van Rh o dod endron- 
hybriden een welverdienden roem verworven heeft, is gewis eene der fraaiste, hoewel op verre na 
niet de allerfraaiste. Hier hangt de keuze echter zeer veel van verschil van smaak af, daar de 
een aan de zachte, lichtere kleuren, waartoe deze behoort, een ander aan de donkerdere soorten 
de voorkeur geeft. 
Hoewel het aanvankelijk twijfelachtig scheen of deze nieuwe hybriden, die over T algemeen 
meer op de Indische dan op de Pontische gelijken, onze winters kunnen weerstaan, wordt 
zulks thans toch van verschillende zijden bevestigd. Yeel zal ook hier van de standplaats afhan- 
