88 
Chineeschen oorsprong, en werd in 1844 door Rob. Fortune vandaar naar Engeland overge- 
zonden. 
Hij was echter niet, gelijk Prof. Lemaire zegt *), de eerste ontdekker dezer plant; immers 
reeds Thunberg beschreef haar als eene Japansche soort in zijne Flora Japonica (1784) onder den 
naam van Yïburnum dentatum , welken naam hij later , om redenen die hier minder ter sprake be- 
hoeven te komen , in V. plicatum veranderde , onder welke benaming ze mede door von Siebold 
en Zuccarini in hunne Flora Japoniea beschreven en keurig afgebeeld werd, beter dan in 1860 in 
de Illustration horücole , welke „geflatteerde” en daarom minder fraaije plaat de genoemde 
geleerde zegt de eerste goede afbeelding ervan te zijn. 
Von Siebold, die dezen heester zeer menigvuldig in de Japansche tuinen aangekweekt zag, 
vermoedt echter dat hij vroeger, gelijk dat vaak het geval bleek te zijn, uit China naar Japan 
overgebragt is. Hij aarzelt niet om hem een der fraaiste heesters te noemen die men in Japan 
aantreft. 
Inderdaad behoort hij tot de meest aanbevelenswaardige sierheesters en bezit hij voor ons 
des te meer waarde, daar het reeds meer dan voldoende bleek dat hij volmaakt tegen onze 
strengste winters bestand is. 
Zijn groei is nederig, men zou bijna kunnen zeggen dwergachtig; de bladeren zijn zeer 
donker groen en sterk geplooid op de regelmatige zijnerven. De bloemen zijn letterlijk sneeuw- 
wit, en komen tegen die donkergroene bladeren ongemeen fraai uit. Voeg daar nu nog bij dat hij 
zeer vroeg, n. 1. reeds jong, zeer mild en buitengewoon lang bloeit, en er is niets meer noodig 
ter zijner aanbeveling, dan dat hij voor geringen prijs bij eiken boomkweeker te verkrijgen is. 
De vermenigvuldiging geschiedt door stekken. Men heeft deze soort in de laatste jaren echter 
ook veredeld op stammetjes van de gewone Sneeuwbal ter hoogte van een meter ongeveer. De 
aldus gekweekte groeijen wat sneller en vormen reeds spoedig kleine kroonen, die vooral tijdens 
den bloei, en die duurt , ik herhaal het, zeer lang, een schilderachtig voorkomen hebben. 
’t Is, in één woord, alweer eene van die planten, welke ieder, die slechts over iets te be- 
schikken heeft wat op een tuin of tuintje gelijkt, bezitten moet en bezitten kan. 
*) Illustration horticole Vol. VII. pl. 249. 
