botanische inrigting van geheel Europa, zóó grootsch en zoo prachtig ontwikkeld, dat het vruch- 
telooze moeite zou zijn te trachten er eene beschrijving van te geven. 
Van Houtte beweert echter dat er in het park van Dro pinore, bij Slough, niet ver van 
Windsor, voorkomen die nog veel grooter en imposanter zijn. 
De zaden van dezen boom, die ten getale van 2 — 300 in een grooten kogelvormigen kegel 
tusschen spitse, bruine schubben voorkomen, zijn eetbaar. Gaat men daarbij na dat, naar men 
beweert, één enkele tak 20 a 30 dergelijke kegels voortbrengen kan, dan blijkt daaruit dat het 
zeer goed waar kan zijn, dat de bevolking in dien boom een zeker middel tegen hongersnood bezit. 
Tegen de maand Maart, als de zaden rijp zijn, worden deze door de vrouwen in Chili ver- 
zameld en op verschillende wijze bereid, om ze ter bewaring geschikt te maken. Zoo worden ze 
b. v. gekookt, daarna gedroogd, tot meel gemalen en tot koeken gevormd; ook worden ze raauw 
of gebraden gegeten, of dienen ze ter bereiding van eenen geestrijken drank. 
Het hout is voor den scheepsbouw geschikt, terwijl de witte en zeer overvloedig uit stam en 
takken vloeijende hars een aangenamen geur heeft. 
Wij beschouwen dezen boom thans echter voornamelijk uit een schoonheidsoogpunt, en dan 
kan zonder eenige reserve gezegd worden dat hij zeer groote waarde bezit. 
Onze afbeelding moge daarvan ten bewijze strekken. Deze is eene zeer getrouwe copie van 
een photogram in den laatstvoorgaanden zomer vervaardigd naar een boom op het landgoed En- 
degeest onder Oegstgeest, toebehoorende aan de Jhr. Mr. D. T. Gevers van Endegeest. 
Deze krachtige en uitnemend schoone boom werd aldaar circa 20 jaren geleden door den 
tegenwoordigen eigenaar geplant, en heeft thans eene hoogte bereikt van 33 voet, bij eene breedte 
van 12 voet. 
Hij levert dan ook gewis een der zekerste bewijzen van zijne gehardheid tegen ons klimaat ; 
ofschoon ik niet verzuimen mag hierbij te voegen dat men op sommige andere plaatsen ver- 
geefsche pogingen aanwendde om hem in het leven te houden. 
Hierop oefenen zonder twijfel zoowel grond als standplaats een grooten invloed uit, daar hij, 
blijkens de ondervinding, zoo min een natten en killen bodem als eene al te opene standplaats 
bemint. 
Ligt de grond dus laag, dan zal men best handelen dien vooreerst tot op eene zekere diepte 
uit te graven, om zich te verzekeren dat de ondergrond los is, en vervolgens den boom zoo hoog 
mogelijk, al ware het op een heuvel, in eene losse en dus niet vochthoudende aarde te planten. 
Voorzigtigheidshalve is men veelal gewoon den boom tegen den winter een weinig te dekken. 
Op eene luwe standplaats is dit wel overbodig te achten. De moeite is echter aanvankelijk zoo 
gering, dat ze niet in vergelijking kan komen bij de meerdere zekerheid die ze geeft om den 
boom te behouden. 
