138 
Dit trok de opmerkzaamheid van den oudsten der drie bezoekers, die, zonder nu juist bota- 
nist te zijn, toch in ’t geheel geen vreemdeling bleek, als '’t er op aankwam de namen van 
algemeen verspreide Nederlandsche of Indische planten te noemen. 
— ,/Zie nu eens aan, die plant heb ik van mijn jeugd af nooit anders gekend dan als 
Pyrus japonica . 
— ,/Ja, maar die naam is toch al van zeer ouden datum. Cy donia japonica is van latere 
dagteekening, en zij, die zeer modern wezen willen, zeggen : het is Chamomeles japonica. 
— z/Maar wat heeft het toch voor waarde om op die manier de menschen gestadig van de 
wijs te helpen? Want, als ik je nu wilde gaan napraten en bij mijn vriend A., die de heesters 
en boomen van zijne plaats zeer goed kent, of misschien zelfs bij menig bloemist kom, en ik 
spreek over... hoe zeidet ge ook weer? 
- — // Chcmomeles japonica . 
— //Nu dan, over Chcenomeles, dan is er veel kans dat de een mij aankijkt of hij ^t in 
Keulen hoorde donderen, en dat de andere meent dat ik hem over eene plant spreek, die ik mij 
uit Indië herinner, terwijl beiden alle dagen met verwondering, de een naar zijn Pyrus en de 
andere naar zijne Cy donia kijken en we bij slot van rekening alle drie dezelfde plant bedoelen. 
— ,/Sta mij toe u te doen opmerken dat de wetenschap vooruit gaat, en dat dus de tegen- 
woordige kruidkundigen gehouden zijn de feilen van hunne voorgangers te herstellen,” meende 
ik te moeten opm erken, daar ik mij gehouden achtte op dat oogenblik en op die plaats iets in 
’t midden te brengen wat tot toelichting of regtvaardiging daarvan dienen kon. 
— ’t Kan wezen dat ge gelijk hebt ; ik zou u echter willen vragen : op wie moet men zich 
in dit opzigt eerder kunnen verlaten dan op de mannen van ’t vak, de corypheën der weten- 
schap, en hoe zal ik dat kunnen, wanneer B zegt, dat A niet goed gezien, vervólgens C, dat B 
zich vergist heeft, terwijl daarna D komt met de -stellige bewering, dat zijne voorgangers het alle 
drie mis hadden. Als dat nu geschiedt binnen een betrekkelijk kort tijdsverloop, moet ik dan niet 
verwachten dat weldra een vijfde weer met wat anders zal komen opdagen? In mijn oog ver- 
liest de wetenschap, op die wijze, in het oog van den leek althans, wel wat van haar prestige ; ’t 
verkrijgt bij mij den schijn van een zoeken naar kleinigheden, eene gelegenheid om te spreken 
en van zich te doen spreken, waarboven hij, die waarlijk de wetenschap zoekt en niet zich 
zelven steeds tracht te vinden, verre verheven moest wezen.” 
Ik begreep dat de beste partij was, in dit geval mijne doofheid te baat te nemen en mij 
maar te houden of ik niet goed verstaan had; blijkbaar toch had ik hier met eene idee fixe te 
doen, dat niet gemakkelijk omver te praten was. Ik vestigde dus de opmerkzaamheid op iets 
anders en ’t bleef er bij. 
Ook hier blijft het er bij, behoudens de volgende korte mededeelingen : 
De naam Cy donia is reeds afkomstig van Jos. Pitton de Toitunefout, een Fransch kruid- 
kundige, die in 1708 gestorven is, en is dus reeds van vrij oude dagteekening. Hij gold aan- 
vankelijk als soorts benaming voor de gewone Kwee ( Pyrus Cy donia } thans Cy donia vuig ar is), aldus 
genoemd naar Kydoon, thans Kanea, eene stad op het eiland Creta, alwaar deze boom menig- 
