150 
De Narcissen zijn planten die in Europa 'thuis béhooren, al worden ook enkele 
elders, b. v. in het Noordelijk gedeelte van Afrika, aangetroffen. Het Zuidelijk gedeelte van 
ons werelddeel, inzonderheid de landen aan de Middellandsche Zee gelegen, kan als de baker- 
mat van dit geslacht beschouwd worden. Enkele komen ook iets Noordelijker voor, b. v. in 
Duitschland en in Engeland, terwijl ook een tweetal soorten, de gemeene Narcis (N. pseudo - 
Narcissus) en de dicht ers-N ar ci s (N. poëticus), hier te lande wild groeij end aangetroffen 
worden. Men mag echter zoo goed als zeker aannemen, dat geen van beide oorspronkelijk 
hier tehuis behooren, niettegenstaande de eerste op onderscheidene plaatsen van ons vaderland, 
in vochtige weilanden en langs slooten, aangetroffen wordt; de dichters N. echter is veel zeld- 
zamer, Hoogst waarschijnlijk zijn ze uit de tuinen, waar ze nog al veelvuldig aangetroffer 
worden, zooals men dat noemt verdwaald en later verwilderd. 
De naam Narcissus is reeds van Griekschen oorsprong en beteekent, met eene kleine 
wijziging in den uitgang van het woord, verdooving of hoofdpijn, welke het gevolg zijn van den 
sterken geur der bloemen; terwijl aan den anderen kant dit woord ook in de fabelleer voor- 
komt; immers de dichters verhalen dat een zeker beeldschoon jongeling, Narkissos geheeten, in het 
heldere water eener bron ziende, op zijne eigene, door 't water weerkaatste beeldtenis verliefd 
werd en op 't zelfde oogenblik in eene bloem — later de dichters Narcis ( N . poëticus) ge- 
naamd — veranderde. 
Hoeveel verscheidenheid de talrijke soorten van dit geslacht ook onderling in bloemvorm op- 
leveren, is toch zonder moeite in alle dezelfde type terug te vinden; alleen de groote dubbel- 
bloemige zouden voor den in dit opzigt geheel onkundigen leek, maar ook alleen voor dezen, 
eenige moei jelijkheid kunnen opleveren. Toch is dat verschil aanzienlijk genoeg dat men niet 
geaarzeld heeft om het geslacht in niet minder dan tien geslachten te splitsen. Hierover echter 
zoo aanstonds nader. 
De dicht ers-Narcrs, ontegenzeggelijk eene der allerfraaiste en tevens der meest alge- 
meen verbreide soorten, kan als de type van het geslacht beschouwd worden. We willen der- 
halve kortelijk nagaan uit welke deelen die bloem bestaat. 
Uit de in den grond verborgen bol komen in het voorjaar eenige lange, smalle bladeren 
voort en tegelijk met deze een bloemsteel, in dit geval in ééne, bij vele andere soorten in meer- 
dere bloemen uitloopende, die aanvankelijk in een licht bruinachtig, vliezig schutblad besloten 
waren, 't welk later onder de geopende bloemen bevestigd blijft. De bloem bestaat vooreerst uit 
een uit zes blaadjes zamengesteld bloemdek, die bij deze soort niet volkomen, maar toch genoeg- 
zaam van gelijken vorm, bij andere zuiver gelijk vormig zijn. 
Binnen de bloemkroon vindt men een kom vormig orgaan, eene bij kroon genoemd, door 
sommigen als eene wijziging der honigbakjes beschouwd. Deze bijkroon is van binnen citroengeel, 
terwijl de gekartelde rand donker oranjekleurig is. 
Die bijkroon is het, die aan de Narcissen de meeste schoonheidswaarde geeft; immers, is 
die maar weinig ontwikkeld, maar des te sierlijker van kleur bij de typische soort, bij andere 
neemt zij in om vang toe, en verkrijgt eindelijk bij de tr ompet-Narciss en eene klokvormige 
