151 
gedaante en tevens zooveel om vang, dat zij de bloem als ’t ware beheerscht; terwijl bovendien veelal 
de rand daarvan sierlijk ingesneden en geplooid is, gelijk uit de beide hier afgebeelde soorten 
'j 
genoegzaam blijkt. 
Binnen de bijkroon bevinden zich zes meeldraden, in de lange buis, waarvan de bloemdek - 
blaadjes- aan hun voet zamenkomen grootendeels verborgen, terwijl alleen de helmknopjes zigtbaar 
zijn, en de stamper, bij de dichters N. iets korter dan de meeldraden, bij andere soorten 
weer iets langer, in ’t laatste geval met zijn min of meer duidelijken drielobbigen stempel boven 
deze uitsteekt. 
• Na deze korte* beschrijving wil ik ook ’t een en ander betreffende de straks vlugtig ver- 
melde splitsing van dit geslacht mededeelen, inzonderheid omdat die namen ook hier en daar 
in ons land door de kweekers aangenomen zijn. 
Het was inzonderheid de Engelsche kruidkundige A. H. Haworth, in 1 833 bij Londen 
overleden, die in het Linmeaansche geslacht Narcissus een aantal andere meende te herkennen, 
welke splitsing later door dezen aangenomen, door anderen verworpen werd. 
De Duitsche geleerde G. S. Kunth, die in 1835 mede dit geslacht aan eene revisie onder- 
wierp, bragt echter het tiental geslachten van Haworth weder tot zes terug, terwijl op zijne beurt 
Steph. Endlicher, genoegzaam gelijktijdig, die splitsing als niets anders beschouwde dan als 
eene stelselmatige indeeling van het aantal verschillende soorten, die hij alle als tot één geslacht 
bleef rekenen. Het is hier de plaats niet om over de meerdere waarde van de ééne beschou- 
wingswijze boven die van de andere in bijzonderheden te treden; genoeg dat het veel meer over- 
eenkomstig de rigting van onzen tijd is om alles in één geslacht zamen te vatten dan eene 
splitsing te huldigen die voor weinige jaren nog vrij algemeen aan de orde was, dikwijls op klei- 
nigheden berustte en in vele gevallen, zooals men dan ook thans blijk geeft te erkennen, geen 
regt van bestaan had niet alleen, maar slechts dienen kon om moeijelijkheden op te werpen en 
verwarring te stichten, in plaats van het tegendeel teweeg te brengen. 
Ik laat hier thans de vijf voornaamste dier verdeelingen volgen, die voornamelijk op de be- 
trekkelijke lengte van de bloemdekslippen en de grootte der zooeven vermelde bijkroon berusten. 
De eerste afdeeling wordt gevormd door het geslacht Corbularia en omvat eenige weinige 
soorten waarvan het bloemdek (d. i. de buitenste krans gekleurde bloembladeren) weinig, de bij- 
kroon daarentegen zeer sterk ontwikkeld is. Eene zeer fraaije soort hiervan is het zoogenaamde 
Hoepelrok je (Nare. Bulbocodium ), die, hoe fraai ook, echter verre van algemeen in onze 
tuinen is. 
Hierop volgt het geslacht Ajax, bestaande uit de Tromp et-N ar cissen, waartoe de beide 
hier afgebeelde belmoren. 
De Narcissus bicolor (ik liet beide hier hare oorspronkelijke namen Narcissus behouden), vroeger 
minder zeldzaam dan tegenwoordig, onderscheidt zich door het bloemdek dat genoegzaam wit is 
en waartegen de citroengele bijkroon sierlijk afsteekt. 
De andere, de N maximus (de groot ste Narcis), wordt ook als eene verscheidenheid van 
Narcissus luteus opgevoerd, en beveelt zich inzonderheid aan door de buitengemeen groote klokvor- 
