155 
inlandsche soorten wordt toegepast, is tocli deze soort (de Pr. elatior ) als de type te beschou- 
wen van de in vele kleuren als Primula véren in de tuinen voorkomende planten. 
Zeer karakteristiek verschilt van deze beide de stengellooze S. [Pr. acaulis). Komen 
toch bij de eerstgenoemde de bloemen in grooter of kleiner aantal scherm vormig op den top van 
een algemeenen bloemsteel voor, bij deze verschijnen ze ieder afzonderlijk tusschen de bladeren op 
een lang en dun steeltje gezeten, zoodat ze geheel het voorkomen van alleenstaande bloemen hebben. 
Ik zeg het voorkomen, want, gelijk ’t wel eens meer bij de planten gaat, de schijn bedriegt 
hier. Ook bij deze soort komen de bloemen in zeker aantal op den top van eenen steel 
voor, maar, terwijl die zich bij de beide andere soorten een eindweegs boven de bladeren 
verheft, is die bij deze zoo weinig ontwikkeld, dat hij, zelfs al buigt men de bladeren uit elkaar, 
nog niet eens zigtbaar wordt. Wel echter ziet men dan dat een aantal bloemen uit één punt 
ontspringen. 
Zullen deze bloempjes nu genot van lucht en licht hebben, dan moet ook ieder afzonder- 
lijk bloem steeltje, anders maar kort, zich zoodanig verlengen, dat de bloem boven de bladeren 
uitkomt, en werkelijk ziet men dat zulks het geval is. De lieve gele bloemen dezer plant staan 
juist even boven de bladeren uit, en zijn oorzaak dat de plant tijdens den bloei het voorkomen 
heeft van een gele met groen gemarmerde bal. 
Ook van deze komen verschillende variëteiten in de tuinen voor, in onderscheidene kleuren, 
zoomede dubkelbloemige. 
Eene andere, mede reeds van ouds bekende soort is de Aurikel (P. Auricula.) Daar ik 
het voornemen heb om van deze uitnemend fraaije voorjaarsplant eerstdaags eene afbeelding te 
doen maken, en ik daarop dus weldra terugkom, laat ik wat verder dienaangaande besproken kon 
worden thans rusten, om mij nu tot de Japansche soort te wenden, die hiernevens aanschouwelijk 
voorgesteld wordt. 
De Primula cortusoïdes , de soort waarvan de hier af geheelde eene grootbloemige ver- 
scheidenheid is, en die inzonderheid in Siberië, maar ook in Japan oorspronkelijk voorkomt, is 
reeds in *t jaar 1791 in de tuinen ingevoerd, en werd drie jaren later, in 1797, in het ll de deel 
van Curtis's Botanica l Magazine , tab. 399, afgebeeld. 
De bladeren verschillen van onze soorten inzonderheid hierin dat ze een duidelijker bladsteel 
bezitten en niet naar onder toe smaller uitloopen ; integendeel ze zijn juist daar het breedst. De 
bloei wijze is evenzeer schermvormig; de vorm van den kelk komt met dien van de gewone 
overeen, de bloemkroon echter, van onderen buisvormig, loopt in een breeden, vijfslippigen 
zoom uit, zoodat de bloem van voren gezien het voorkomen heeft als bestond ze uit vijf vrije 
bloemblaadjes. Bovendien is elk der bloemkroonslippen nog tot op een derde harer lengte inge- 
sneden, en verkrijgt daardoor het voorkomen van een harten-aas. 
De kleur is helder violet, eene van die tinten, die den besten teekenaar wanhopig maken. 
Ik heb op 't oogenblik nevens mij liggen de 5528 e plaat van het Botanica! Magazine , 
waar de grootbloemige verscheidenheid, door IIooker Pr. cortusoïdes amama (de bevallige) 
genaamd, eveneens is afgebeeld. Vergelijkt men die plaat met de onze, dan zal men een zeer 
