179 
In 't voorbijgaan zij hier dan ook opgemerkt dat deze soort uitnemend geschikt zou zijn ter 
bekleeding van rotspartijen, die ze met haar vrolijk groen en in Julij met hare talrijke blaauwe 
bloempjes niet weinig tot sieraad verstrekken zou. 
Men kan rekenen dat van de in de tuinen voorkomende soorten een 25 a 30 tal inzonder- 
heid aanbevelenswaardig is. 
De bekende Eransche kweekers Vilmobin Andmeux & C°. te Parijs beschrijven daarvan in 
hun werk: Les Fleurs de pleine terre *), behalve de verscheidenheden, 24 soorten, die alle 
zonder onderscheid opmerking verdienen. 
Bepalen we ons thans tot de soort, op de nevenstaande plaat aigebeeld. 
De Campanula Medium is zonder eenigen twijfel eene der fraaiste van het geheele geslacht. 
Van Zuid-Europeschen oorsprong zijnde, moest ze onvermijdelijk al zeer spoedig het burgerregt in de 
tuinen verkrijgen; ook dagteekent hare invoering in Engeland reeds van het einde der 16 e eeuw, 
en vermoedelijk zal ze wel tennaastenbij gelijktijdig ook bij ons te lande bekend en meer alge- 
meen door Midden— Europa verspreid geworden zijn. 
Sommigen noemen haar overblijvend, anderen tweejarig; het laatste komt der waarheid het 
meest nabij, ofschoon het ook waar is dat enkele planten langer dan twee jaren leven. Daar valt 
echter niet veel op te rekenen; de meeste sterven na den bloei. 
In het eerste jaar ontwikkelt zich geen opwaarts groeijende stengel, maar komen er alleen 
wortelbladeren voor den dag, die langwerpig ovaal, aan vrij lange ter wederzijde van een 
bladachtig aanhangsel voorziene stelen bevestigd zijn en in den vorm eener roset bijeen staan. 
In de lente van het tweede jaar komt daaruit een tot 60 a 70 centim, somtijds tot een meter 
hoogte opgroeijende stengel te voorschijn, die met verspreid staande, langwerpig ovale bladeren 
bezet is, welke echter ongesteeld en dus met de bladvlakte onmiddellijk aan dezen bevestigd zijn. 
Behalve uit de tien of twaalf onderste bladeren, verschijnt nu achtereenvolgend uit het 
oksel van elk blad (deze worden naar den top toe gaandeweg kleiner en nemen ten laatste het 
karakter van schutbladen aan) eene bloem, die door een langeren of korteren steel gedragen wordt. 
Is de ontwikkeling der plant niet zeer sterk, dan verkrijgen die bloemstelen geene aanzien- 
lijke lengte, en heeft de bloeiwijze wel eenige overeenkomst met eene tros; groeit de plant 
daarentegen forsch, dan verkrijgt ze een geheel ander, en in de hoogste mate sierlijk aanzien. 
Ik heb hier op 't oogenblik een plant van de verscheidenheid met witte bloemen, die 
meer dan een meter hoog is, met 60 a 70 open bloemen; daarvan zijn de onderste bloemstelen 
30 centim. lang en worden naar boven toe langzamerhand korter, zoodat het geheel eene piramide 
vormt, waarvan de bloemen wijd uiteen staan, en toch digt genoeg om een goed geheel te vor- 
*) Een lijvig boekdeel in postformaat van 1300 bladzijden, waarin alle aanbevelenswaardige bloemgewassen voor 
den open grond naauwkeurig en duidelijk beschreven zijn, tevens met opgave der verschillende kweekwijzen en 
verdere bijzonderheden, en daarbij ook mededeelingen bevattende betreffende de synonimie en etymologie der namen. 
Zonder twijfel het beste en compleetste en daarom voor liefhebbers het meest aanbevelenswaardige werk in zijne soort; 
veel doelmatiger dan het jaarlijks verschijnende 2e gedeelte van den Bon Jardinitr , 
Dezelfde firma gaf later ook een bij dit werk behoorenden atlas uit. 
