184 
natuurlijk alleen in tuinen van grootere uitgestrektheid mogelijk is. Wanneer, tegen het midden 
van den zomer, de bladeren hunne meeste frischheid verloren hebben, kan men ze gerust nabij 
den grond afsnijden en het perk volzetten met potgewassen, die men dan tusschen de Pceomas 
ingraaft, zonder dat dit, mits men daarbij met beleid te werk gaat, deze in *t minst schaden zal. 
De vermenigvuldiging dezer planten geschiedt door zaden of door scheuring. Het eerste gaat 
echter, daar de zaden zeer lang in den grond moeten liggen alvorens ze ontkiemen, en er daarna 
nog verscheidene jaren verloopen eer de planten tot kloeke struiken opgegroeid zijn, voor den 
liefhebber veel te langzaam in zijn werk, waarom hij wijs doet dit aan de kweekers van beroep 
over te laten, die alleen langs dien weg nieuwe hybriden kunnen verkrijgen. Men kan ze echter 
gemakkelijk scheuren, t welk men bij voorkeur tegen } t najaar doet, opdat de planten in ’t voor- 
jaar in hare vroege ontwikkeling niet gestoord worden. 
Hoewel de Pioenen niet zeer keurig zijn wat den grond betreft, is eene goede humus- 
rijke aarde, en eene niet te drooge standplaats toch blijkbaar ’t beste. Eindelijk zij nog 
opgemerkt dat men ze niet buiten noodzakelijkheid verplanten moet, daar zulks den bloei zeer 
benadeelt, en ze zich dikwijls eerst pas na twee of drie jaren weder hersteld hebben. — 
/ 
