186 
het geval is, slechts spaarzaam bloeit en clan het glanzend groen der bladeren slechts hier en daar door de 
bloemen op levendige wijze wordt afgewisseld; 't zij hij nog jong en maar juist bloeibaar, of reeds tot 
een zwaren boom met eene digte, genoegzaam ronde kroon ontwikkeld is, waarin grootere en kleinere 
vogels zoo rustig hunne nesten zamenstelleri, om er ongezien en ongestoord te broeden en hunne jongen 
op te voeden, en tusschen welker zeer digte takken de lijsters zich in *t najaar, zelfs als de 
meeste bladeren reeds afgevallen zijn, zoo veilig wanen, terwijl ze zich te goed doen aan den 
overvloed van vruchtjes; J t zij eindelijk de oude oorspronkelijke soort hare witte, of de velerlei 
verscheidenheden hare zacht roze of helder karmijnroode, enkelcle of dubbelde bloemen doen ontlui- 
ken, de Meidoorn is en blijft de Meidoorn, geliefd van rijk en arm, van jong en oud. — 
Ik heb reeds vroeger gezegd dat een groot gedeelte der soorten, waaruit het geslacht Cratcegus 
bestaat, en waarvan er vele in de tuinen van Europa voorkomen, oorspronkelijk in Noord- Amerika 
thuis behoort, terwijl enkele andere in Europa wild groeijend aangetroffen worden. Tot deze laatste 
behoort mede de gewone Meidoorn, kruidkundig als Cratcegus Oxyacantha bekend. Deze is met 
nog eene, daaraan zeer na verwante soort, de éénstijlige Doorn [Cratcegus monogyna ), de 
eenige vertegenwoordiger ervan in ons vaderland. 
De gewone Meidoorn heeft witte bloemen, omtrent welker zamenstelling en bouw ik boven 
(bldz. 30 en 31) reeds genoeg meen medegedeeld te hebben, zoodat ik dit hier wel gerustelijk en 
zonder mij aan nalatigheid schuldig te maken, stilzwijgend kan voorbij gaan. Ik geef daarom 
de voorkeur aan eene zeer beknopte beschouwing van een paar variëteiten van dezen boom, 
die in gekweekten toestand in de Europesche tuinen aangetroffen worden. 
Is reeds de gewone Doorn zeer fraai, inzonderheid wanneer hij zich als een goed ontwikkelde 
boom voordoet, hij is toch op verre na de schoonste niet, en, hoe grootsch het effect moge zijn door hem 
te weeg gebragt, als hij zich met zijn Meigewaad getooid heeft; er zijn er die zich clan veel prachtiger voor- 
doen, ofschoon deze ook niets anders zijn clan wijzigingen der gewone soort, alleen daarvan verschillende 
door de kleur, somtijds ook door den vorm of min of meer door de grootte der bloemen, terwijl ook 
de bladeren van de eene variëteit wel eens wat grooter, wat dieper ingesneden of glanziger willen zijn 
dan die van de andere: wijzigingen evenwel, welke die verscheidenheden geenerl ei aanspraak kunnen 
geven op den naam of den rang van afzonderlijke soorten, gelijk clan ook trouwens de afkomst 
van onderscheidene te goed bekend is om dienaangaande den minsten twijfel over te laten. — 
De hier afgebeelde variëteit, de bloedroode [Cr. Oxyacantha punicea), is de fraaiste van 
alle welke ik ken, en moeijelijk inderdaad zal men een boom vinden, zoozeer berekend om de 
bewondering van den verrasten beschouwer op te wekken dan deze. 
Ik geloof niet dat men ergens nog boomen van eenige zwaarte hiervan aantreffen zal ; althans 
ik zag ze nog niet anders clan van middelbare grootte, maar ze behoeven niet groot te zijn — hoewel 
ze dat toch zonder eenigen twijfel worden zullen, zoo goed als de soort aelve — om rijk te 
bloeijen. 
In den Leidschen hortus staan er twee, één van circa drie en een van nog geen twee el hoogte, 
die reeds sedert ettelijke jaren ieder voorjaar in toenemende mate bloeijen en, hoewel geen van 
beide op eene in ’t oogloopende plek staande, nooit misten de opmerkzaamheid te trekken. Toen 
