188 
was, is kort daarna rooskleurig geworden, terwijl tusschen die rosé bloemen er ook dan nog een 
aantal voorkomen, die, pas opengegaan zijnde, nog wit zijn. Aan een takje dat vóór mij ligt 
van nog geen palm lengte, komen aan een vijftal bloemtuilen ook vijf verschillende nuancen van 
wit tot donker rooskleurig voor. 
Ik kan hier al de verschillende variëteiten van dezen boom niet vernielden; alleen wil 
ik hier nog met een woord een zeer karakteristieken vorm daarvan bespreken, wijl die in de 
meeste tuinen goed op hare plaats zou zijn. ’t Is namelijk de hangende of treur-Doorn 
{Cr. Oxyacantha pendula), waar ik mij te meer toe gedwongen gevoel, wijl ik mij lederen dag van 
de schoonheidswaarde ervan overtuigen kan. Zelfs op hoogstam veredeld bereiken ten laatste 
de lange slanke takken den grond, terwijl de boom van boven eene half kogel vormige gedaante 
verkrijgt. Met slechts eenige zorg voor het snoeijen kan deze Doorn een der fraaiste sieraden 
voor kleine zoowel als voor groote tuinen zijn, terwijl men den wildstam hooger of later neemt, 
al naar het doel dat men er mede voorheeft. 
Geen dezer boomen is keurig op den grond, en men kan gerustelijk zeggen dat ze in 
elke aarde voortkomen; ook nemen ze elke standplaats voor lief, ofschoon natuurlijk eene lichte 
hun ’t beste bevalt, zoodat ze dan ook het rijkst bloeijen. Ze worden alle op den gewonen 
Doorn veredeld. 
