206 
brengen in dit geval evenzeer hulde aan den man, die door zijne volharding den aanleg, welken hij in 
de bloemen dezer plant, om zich tot inderdaad groote schoonheid te vervormen, ontdekte en die tot 
ontwikkeling weet te brengen als aan hem, die, in een kind des volks de kiem ontdekkende van 
een genie, dit in de gelegenheid stelde zijne krachten te ontwikkelen, zijne vleugels te ontplooijen. 
Het was de Heer Bedinghaus te Nimy, bij Mons, een ervaren kweeker, inzonderheid van 
vaste planten, die er in slagen mogt de eerste fraaije verscheidenheden van deze plant te winnen, 
en daardoor de algemeene opmerkzaamheid op haar te vestigen. Het aantal daarvan is, door voort- 
durende pogingen tot verbetering, zoo door hem als door enkele anderen, in korten tijd zoodanig 
toegenomen, dat o. a. reeds in 1862, op een der verzamelingen des Vereines znr Bef order ung den 
Gartenbaues in den Kón. Preussischen Staatcn te Berlijn, niet minder dan 31 verschillende hybriden 
door één en denzelfden Duitschen kweeker, de Heer Jühlke, bloeijend werden aangeboden. 
Dit had dan ook weldra het gevolg, dat er afzonderlijke verzamelingen dezer planten aangelegd 
werden, en men tegenwoordig eene keur daarvan in de handelscatalogi aangeboden ziet. In den 
Catalogus van vaste planten van den Heer Yan Houtte te Gent o. a. (n°. 170) vindt men eene 
opsomming van 33 der beste hybriden, waarbij de verzekering gevoegd wordt, dat alle van mid- 
delmatige schoonheid ter zijde gesteld waren. 
De kleur der bloemen wisselt af tusschen wit, donker karmijn en hoog purper, met een 
aantal daartusschen liggende nuancen. Ook de vormen der zoogenaamde bloemen (eigenlijk bloei- 
wijzen, vereenigingen van bloemen, ,/ bloemkorfjes” genaamd) zijn zeer verschillend, want, hoewel 
hierbij alleen van enkeld en dubbeld sprake kan zijn, wisselen de vormen vooral der dubbelde 
toch inderdaad zeer af, en is inzonderheid de ééne veel zuiverder en regelmatiger dan de andere. 
Men vindt deze planten onder twee verschillende soortsnamen aangeboden. Zijn dat syno- 
niemen, of heeft men hier werkelijk aan twee verschillende soorten te denken? 
Het laatste is het geval. Men onderscheidt kruidkundig o. a. twee soorten van het geslacht 
Pyrethrum, die elkander echter zoozeer gelijken, dat zelfs een kruidkundige als D r . Lindley zich 
er in vergissen en de ééne voor de andere nemen kou. Beide belmoren ze in den Kaukasus en 
in Perzië thuis; ze heefcen Pyrethrum roseum en P. carneum. 
Waar nu zelfs Prof. Koch, beweert dat ze alleen dan van elkander onderscheiden kunnen 
worden, wanneer men ze nevens elkander heeft staan, acht ik hefc overbodig om op kleine bij- 
zonderheden, ongetwijfeld voor de lezers van dit werk van geen belang, te wijzen, temeer daar 
ik andere eigenschappen, die ze beide gemeen hebben, wil vermelden, waarin men alligt meer 
belang stelt. 
De licht vleeschkleurige op de nevensstaande plaat afgebeeld is de oorspronkelijke soort, 
Pyrethrum roseum ; de beide andere zijn door kuituur gewonnen hybriden. De roode wordt on- 
derscheiden als Buchesse de Brabant en is eene der eerste die door Bedinghaus gewonnen werden ; 
de dubbelde witte ontving ik later onder den naam van Montblanc . 
Waarop berust nu eigenlijk het dubbeld of beter gevuld worden dier bloemkorfjes? Immers 
de oorzaak daarvan moet eene andere zijn dan die we voor enkele andere afzonderlijke bloemen 
leerden kennen. 
