215 
Hieruit blijkt dus reeds dat eene aardbezie eigenlijk geen ware vrucht is> maar een orgaan 
waarin een aantal drooge vruchtjes besloten zijn, de verdikte bodem van de bloem. 
Bij de Potentïlla’s verdroogt die echter na den bloei in plaats van saprijker te worden, 
zoodat het bij deze planten later duidelijker in ’t oog loopt wat men hier voor de vruchten te 
houden heeft. — 
Hoe rijk aan soorten dit plantengeslacht nu ook zij, toch bevat het er maar weinige die als 
sierplanten voor de tuinen in aanmerking kunnen komen, en onder deze is de^ donker bloedroode 
Potentilla atrosanguinea de voornaamste. Toch kenmerkt zich deze soort meer door de fraaije, 
donker fluweelroode kleur der bloemblaadjes als door de grootte der bloemen, in welk laatste 
opzigt zij door vele andere overtroffen wordt, die echter meest alle gele bloemen hebben. 
De P. atrosanguinea , oorspronkelijk van het Himalaya-gebergte afkomstig, werd vandaar in 
1822 in Engeland ingevoerd, en vier jaren later door Sims in Cübtiss* Botanical Magazine (vol. 
53) tab. 2689 afgebeeld. 
Van deze, zoo mede van eene andere soort van gelijken oorsprong, P. nepalensis , verkreeg 
men, door hybridisatie met enkele andere, later eenige hybriden, die % zoowel wat de grootte 
der bloemen als ook hare bloemrijkheid betrof, van de beide genoemde soorten wonnen, terwijl de 
kleur tevens meer verscheidenheid opleverde. Tot voor eenige jaren waren het inzonderheid de 
hybriden P. Maenabiana (voortgekomen uit P. atrosanguinea en P. argyrophylla), P. Russeliana 
(afkomstig van P. atrosanguinea en P. nepalensïs) en P. Hojnvoodiana (uit deze laatste soort en 
P. erecta voortgekomen), die als sierplanten vrij menigvuldig gekweekt werden, en dit ook nog 
ten volle waard zijn. 
Dat men gewoonlijk deze drie, en nog enkele andere, somtijds als zelfstandige soorten 
beschouwt, berust dus blijkbaar op eene vergissing;' trouwens tot dit vermoeden komt men reeds 
van zelf, wanneer men die planten met de beide genoemde soorten vergelijkt, ook zonder dat men 
met de afkomst ervan bekend is. 
Men is echter daarbij niet stil blijven staan; trouwens de genoemde hybriden bewezen 
genoegzaam dat men niet te vergeefs zou behoeven te trachten naar de verbetering dezer planten, 
en we hebben inzonderheid in de laatste jaren kunnen zien wat kunstmatige behandeling ook op 
deze planten vermogt. 
Niet alleen toch dat de bloemen gaandeweg grooter werden, maar men slaagde er ook in 
een ras te verkrijgen van dubbeldbloemige, waaraan steeds de beide genoemde soorten, maar inzon- 
derheid de bloedroode, ten grondslag lagen. 
Het getal der tegenwoordig gekweekte hybriden bedraagt meer dan dertig, van welke het 
grootste gedeelte dubbele bloemen hebben. 
Deze zeer fraaije en mildbloeijende planten zijn, hoe min kostbaar ook, inderdaad veel te 
weinig bij de liefhebbers bekend, en in hoeverre ze waardeering verdienen moge blijken uit de 
nevenstaande plaat, waarbij ik de opmerking te voegen heb, dat deze op verre na niet eene der 
fraaiste voorstelt; deze stond mij echter ten dienste, en ze kwam mij werkelijk fraai genoeg voor 
om deze groep hier te vertegenwoordigen. 
