219 
Deze beide soorten kunnen geacht worden gelijke schoonheids waarde te bezitten. Ze ont- 
wikkelen zich altijd heesterachtig en bereiken ongeveer l l / 2 meter, hoogstens 2 meter hoogte, 
zijn digt vertakt en vormen daardoor zware bossen, waardoor ze uitnemend goed tot vulling 
tusschen opgaande boomen kunnen dienen. In groeiwijze hebben ze veel overeenkomst met de 
daaraan verwante Boeren jasmijn; de bloemen verschijnen in Juny, terwijl de heester, na den 
bloei, door de forsche ontwikkeling van die takken welke geen bloemen voortbragten, een kloek 
aanzien verkrijgt; inzonderheid ook wijl de bladeren van deze takken aanzienlijk grooter zijn. 
Eene derde, later eveneens uit Japan ingevoerde soort is de D. gracilis ; in bloemrijkheid en in 
sierlijkheid tevens wint deze het ontegenzeggelijk van de beide andere, hetgeen ook ten gevolge 
had dat dit heestertje, in korten tijd, op verbazende wijze aangekweekt en verspreid is geworden. 
Deze bereikt naauwelijks een meter hoogte, en is in ’t begin van Juny letterlijk met sneeuwwitte 
bloemen overdekt, Reeds zeer vroeg in y t voorjaar komen de knoppen, die van ’i begin af wit 
zijn, in grooten getale te voorschijn; deze groeijen zeer langzaam en strekken gedurende al dien 
tijd reeds den heester tot sieraad; de bloei duurt zeer lang, zoodat men van 't een en ander meer 
dan twee maanden genot hebben kan. 
Voor eenige jaren heb ik een vrij groot perk uitsluitend met Deutzia gracilis beplant en 
ónmogelijk is het, den lezer een denkbeeld te geven hoe sierlijk zich dat gedurende de maanden 
Mei en Juny voordoet, inzonderheid wanneer de bloemen alle opengegaan zijn en het geheel als 
met een wit kleed overtrokken is. Dit zij daarom aan elk die over wat ruimte beschikken kan 
aanbevolen. In potten gekweekt zijn deze planten uitnemend geschikt voor vervroegden bloei, 
waartoe zc dan ook veelvuldig aangewend worden. 
Van de straks genoemde D. crenata zijn in den laatsten tijd een paar variëteiten uit Japan 
ingevoerd geworden, die temeer daarom opmerking verdienen, wijl ze in sierlijkheid van bloei de 
gewone soort verre overtreffen. De ééne heeft volmaakt witte bloemen evenals de oorspronkelijke 
soort, maar ze zijn geheel gevuld, waarom deze de dubbelde D. (D. crenata jlore pleno) lieeten 
moet; de andere, hier afgebeeld, heeft eveneens zeer gevulde bloemen, maar de buitenste bloem- 
blaadjes zijn fraai rooskleurig, nu wat lichter dan wat donkerder, wat van de standplaats afhankelijk 
kan zijn, maar altijd toch zeer kenmerkend is. Deze verdient dus den naam van de roos- 
kleurige dubbelde D. (. I ) . crenata jlore roseo-pleno ). 
Ik moet echter opmerken dat de laatstgenoemde verscheidenheid nog vrij algemeen kortweg 
Jj. crenata jl. pleno genoemd wordt; de reden daarvan is deze dat, toen deze variëteit in Europa 
bekend werd, men de dubbeld witte nog niet kende, en derhalve veronderstelde dat eene zoo- 
danige niet bestond, en dat de 1). crenata met gevulde bloemen zich tevens door die lichtroode kleur 
der bloemen kenmerkte. Sedert men echter kortelings ook de zuiver witte heeft leeren kennen 
kan alleen deze als de gewone dubbelde en de andere als de rooskleurige dubbelde onderscheiden 
worden. Deze laatste is echter, juist om die kleur, verreweg de sierlijkste. 
Betreffende de bloem der gewone enkelde D . crenata kan ik kort zijn. De kelk is vijftandig, 
daar het benedenste gedeelte der kelkblaadjes tot één, en tevens met het onderstandige vrucht- 
beginsel vergroeid is; de bloemkroon wordt gevormd door vijf elliptische, witte bloemblaadjes, 
