223 
berekend zijn; terwijl de verdienste der andere grootendeels, zoo niet ontsluitend, in de bloemen 
gelegen is. 
Onder de grootbladige nu komen er een viertal voor, die, indertijd door vgn Siebold als 
afzonderlijke soorten beschouwd, en dan ook als zoodanig door dien ijveraar voor de invoering van 
Japansche planten, aan wien de horticultuur zooveel schoons te danken heeft, in zijne catalogi 
vermeld worden, doch welke op den duur onmogelijk hun rang als zoodanig zullen kunnen 
handhaven; het zijn : Funkia Sieboldiana, F. chinensis , F. cncullata en F. glauca . 
De eerste van deze vier werd in het jaar 1829 door von Siebold in Nederland ingevoerd, 
en wel in de kweekerij der Koninklijke F ederlan dsche Maatschappij tot aanmoediging van den 
tuinbouw te Leiden; later werd ze van hier naar Engeland verzonden en daarna, in 1839, door 
Hooker, in het G5 e deel van het Botanical Magazine , naar hem, aan wien men deze plant te 
danken had, Funkia Sieboldiana genoemd; de daarbij gevoegde plaat echter, blijkbaar geteekend 
naar eene zwakke, in een pot gekweekte plant, is, inzonderheid wat de bladeren betreft, alles 
behalve naauwkeurig. In hetzelfde jaar, doch iets later, gaf ook Bindley eene betere afbeelding 
dezer plant, in het Botanical Register tab. 50, en -wel onder den door Hooker voorgestelden naam. 
Achtereenvolgend werden later door von Siebolü onderscheidene andere Funkia’s uit Japan 
ingevoerd, en onder deze ook de drie straks genoemde, waarvan er twee echter slechts zoo weinig 
van de F . Sieboldiana verschillen, dat men ze niet zonder eenige moeite, en dat ik er bij voege 
met zeer goeden wil, van elkander onderscheiden kan. 
Dit zijn F . cucullata en F . glauca . Beide onderscheiden ze zich van de oudere soort door 
een zeegroen waas, \ welk over de boven- en onderbladvlakte verspreid ligt. In bladvorm en groei- 
wijze komen ze geheel met elkander en met F . Sieboldiana overeen. De F . cucullata verschilt 
van de F. glauca daarin, dat de schutblaadjes, die onder de bloemstelen zitten, wat grooüer zijn 
dan van de beide anderen, terwijl de bladeren van F . glauca naar \ schijnt meer neiging hebben 
om zich uittespreiden en de bloemen er dus beter bovenuitkomen. De F . chinensis verschilt van 
deze drie voornamelijk hierin dat de bladeren lichter groen en de bloemen iets donkerder violet 
van kleur zijn. 
De Fu?ikia’s zijn alle overblijvende planten, die, inzonderheid de grootbladige, neiging toonen 
om sterk uit te stoelen en dientengevolge in korten tijd een vrij aanzienlijken omvang verkrijgen. 
Zelfs zonder de bloemen zijn het sierplanten te noemen van den eersten rang, onverschillig 
welke van de vier zooeven genoemde men verkiest. De bladstelen bereiken, als de planten goed 
groeijen, meer dan 1 / 2 meter lengte en zijn goot vormig; de sierlijk hartvormige bladeren kunnen, 
vooral bij de drie eerstgenoemde, 25 centim. en meer lengte, bij meer dan 20 centim. breedte 
bereiken, en spreiden zich als eene zuivere roset naar alle zijden uit. Daartusschen verschijnen 
de bloemstengels, aan hun top een groot aantal licht paarse bloemen dragende, die trosvormig 
gerangschikt, maar, zoodra ze zich openen, alle naar ééne zijde gerigt zijn. Elke bloem wordt 
door een groot, paarsachtig groen schutblad ondersteund, en bestaat uit een trechtervormig bloein- 
dek, waarvan de slippen tot halverwege der lengte vrij zijn. De acht lange meeldraden zijn met 
hun top naar boven omgebogen, geheel in den vorm van eene vischhaak ; in *t midden daarvan 
