231 
en wordt daardoor tweelippig. Deze loopt echter in het geheel niet in ’t oog, tenzij men de 
bloem van achteren ziet, omdat hij door de bloembladeren bedekt wordt. 
De bloemkroon is vlindervormig, de grondvorm van de famifie der Papilionaceën. O vel- 
de zamenstelling van dezen bloemkroonvorm sprak ik reeds vroeger (bladz. 42 en 43), zoodat ik 
thans daarnaar verwijzen kan, voor zooverre het de toelichting der Hier gebezigde kunsttermen betreft. 
De „vlag”, of het grootste, bovenste bloemblad, is bij de hooger geplaatste en dns jongere 
bloemen genoegzaam wit, met eene zacht rosé tint doorwaterd, in 't midden aan de basis 
geel. De beide zijdelingsche bloembladeren, de „vleugels”, zijn helder blauw, met eene lichte 
karmijntint. De „kiel” of de beide onderste bloembladeren, die door de vleugels bedekt en 
derhalve onzigtbaar zijn, is witachtig. 
't Zijn de blaauwe vleugels met de sierlijk gevormde vlag die deze, even als vele vlinder- 
vormige bloemen, zeer fraai maken. 
Is de bloem eenige dagen geopend, gelijk het geval was met de benedenste, dan neemt het 
rood in de vlag langzamerhand de overhand, hetwelk tegen dat de bloei voorbij is in paars overgaat, 
tot dit bloemblad eindelijk genoegzaam blaauw wordt even als de vleugels. — 
Wanneer men de bloem opent dan zal men een tiental meeldraden vinden, die alle met de 
helmdraadjes tot één, van boven overlangs opengespleten, bundel vergroeid zijn. Dat wijst op de 
16e klasse van het Linnaeaansche stelsel, die der Eénbroederige. 
— Waarom worden dan deze planten gerekend tot de 17e klasse, die der T wee broed er ige 
te behooren? — 
Inderdaad heeft de groote Zweed zich hier aan eene inconsequentie schuldig gemaakt; maar 
dat moest hij wel doen, hij moest hier wel meer letten op het natuurlijk karakter der bloemen, 
dan op het meer ondergeschikte kenmerk dat hij ter onderscheiding der 16e en 17e klassen koos. 
Alle Papilionaceën toch behooren te kennelijk tot ééne natuurlijke afdeeling, dan dat hij ze 
van elkander had kunnen scheiden, en nu doet zich het geval voor, waarop ik reeds vroeger (zie bladz. 41 
de noot) doelde, dat in de vlindervormige bloemen de meeldraden nu eens alle tot één bundel 
vereenigd zijn, en dan weder alle op ééne na, de bovenste namelijk, die geheel vrij bleef. Hij 
nam dezen laatsten toestand als den normalen aan, en bragt alle planten met vlindervormige 
bloemkroonen tot deze klasse, die hij de Tweebroederige noemde. 
Binnen de meeldraden zit een lange, krom naar boven gerigte stamper, van onderen in een lang- 
werpig vruchtbeginsel uitloopende. Beide, meeldraden en stamper zijn binnen in de kiel verscholen. — 
Deze Lupien werd het eerst beschreven en afgebeeld in 1831 door den Engelschen kruid- 
kundige W. J. IIooker, in het 5Se deel namelijk van Cuiitis^s Botanica! Magazine, tab. 3056, naar 
aanleiding eener plant door Alex. Cruckshank (sommigen schrijven Cruikshank) in de Andes van 
Peru ontdekt, en van de door hem aan den botanischen tuin te Glasgow gezondene zaden 
gekweekt. IIooker noemde die plant ter eere des ontdekkers L. Cruclsliankm . 
Genoegzaam gelijktijdig of kort daarna werden er ook zaden van ontvangen te Donden door 
den Heer Barclay; deze waren afkomstig van Santa Fé de Bogota. Ook daar bloeide die plant dus 
weldra, hetwelk oorzaak was dat Dr. Bindley haar, inEüWARD's Botanica! Register ( tab. 1539), eveneens 
