238 
afgebeelde variëteit mij aanleiding geeft deze planten te bespreken, wil ik meteen trachten haar 
wat meer in de gunst mijner lezers te brengen. 
Het geslacht Hydrangea is tamelijk rijk aan soorten, deels in Noord- Amerika, in Nepaul, 
in China, doch voornamelijk in Japan inheemsch, en het kan ons derhalve niet verwonderen 
dat de Noord-Amerikaansche soorten het allereerst hare intrede in de Europesche tuinen 
deden. 
Dit was het geval met de boomachtige H. ( Ilydr . arborescens), ten onregte alzoo genoemd, 
daar ook deze soort niet meer dan een heester van 1 / 3 tot 2 meter hoogte vormt. De onaanzien- 
lijke, groenachtige bloemen maken hem echter voor de liefhebbers niet zeer aanbevelenswaardig. 
Yeel fraaijer is de in 1786 uit Carolina ingevoerde witte H. {Ilydr. nivea ), welke Haam 
doelt op de kleur van de ondervlakte der bladeren. Deze oude plant verdient inderdaad wel een 
bescheiden plaatsje in de tuinen, daar de genoegzaam witte bloemen, tot groote bloeitoppen 
vereenigd, haar in Augustus tot een waar sieraad verstrekken, en frisch en vrolijk tegen het 
groen der bloemen uitkomen. 
Is Japan het vaderland bij uitnemendheid der Hydrangea! s, waarvan er echter zonder twijfel 
eenige reeds in overoude tijden uit China zijn ingevoerd, de aldaar gevondene soorten munten ook 
door hare fraaije bloemen ver boven de Noord-Amerikaansche uit. 
De eerste welke wij daarvan leerden kennen is de in China inheemsche en vandaar in Japan 
ingevoerde gewone Hortensia [Hydr. Hortensia). Deze soort werd door den Eranschen kruid- 
kundige Commerson, die gedurende 1766-69 Bougainville op zijn reis om de wereld vergezelde, en in 
1773 op Isle de Erance overleed, Beautia genoemd, naar Hortense la Peaute, eene Eransche 
dame, die zich veel met astronomie bezig hield, welke naam daarna door de J ussieu in Hortensia 
veranderd werd. Toen nu later bleek dat deze plant tot het reeds bekende geslacht Hydrangea 
behoorde, noemde Curtis haar H. hortensis , d. w. z. de Hydrangea der tuinen, tot ein- 
delijk De Candolle, begrijpende dat de billijkheid medebragt, althans zóóveel van de eerste 
benaming te behouden als mogelijk was, haar II. Hortensia noemde, en derhalve hef substantivum 
van de J ussieu als adjectivum bezigde. Wel is waar zijn beide namen vrij gelijkluidend, maar 
ze hebben toch een geheel verschillende beteekenis. 
Deze, in 1790 in den tuin te Kew bij Londen ingevoerde plant werd in 1799 door 
Curtis, in het 13 e deel van zijn Botanical Magazine , onder den straks genoemden naam afgebeeld 
en beschreven, en, uit hoofde harer zeer sierlijke bloemen en gemakkelijke vermenigvuldiging, 
al vrij spoedig door Europa verspreid. 
In het jaar 1841 werden door de Heeren Pierot, Teysmann en Hasskarl niet minder dan 
45 kisten en vaten met levende japansche en O.-Indische planten van Java naar Nederland 
gezonden, voor de Kon. Nederl. Maatschappij tot aanmoediging van den tuinbouw, welke zich 
aanvankelijk ten doel stelde op krachtige wijze den invoer van planten uit onze O. -Indische 
Bezittingen en Japan te bewerkstelligen, welk plan echter later, ten gevolge van onderscheidene 
moeijelijkheden, opgegeven werd. Van die geheele bezending kwamen hier slechts 17 japansche 
en 60 javasche planten levend aan, en onder deze behoorde ook de reeds vroeger door von 
