246 
Ook, om eene vreemde te noemen, maar die ons bekend is om haar vooral tegenwoordig onmis- 
4 
baar product, de Katoenheester ( Gossypimn in verschillende soorten) behoort hiertoe. 
Men zou werkelijk geneigd zijn te vermoeden, dat onder de meest algemeen bekende ook die 
behoort, welke hier afgebeeld is; immers is eene bewoonster van onzen vaderlandschen bodem, 
die, ze moge ook al niet zeer overvloedig hier te lande aangetroffen worden, daarom toch 
niet tot de zeldzaamheden behoort. Evenwel ondervond ik dezer dagen (ik durf niet zeggen hoe), 
dat ze zelfs aan sommigen van hen, die overigens een legio planten op } t eerste gezigt her- 
kennen, niet bekend is, reden genoeg om te veronderstellen dat ze ook aan vele mijner lezers 
onbekend zal zijn; en toch is ’t eene plant die, zoowel om hare sierlijke bloeiwijze als om den 
rijken en landurigen bloei, wel verdient iu aanmerking te komen. 
Het geslacht Malva is in de flora van ons land door een viertal soorten vertegenwoordigd, 
waarvan de vijfdeelige M. {M. Alcea) er eene is. Deze, en de welriekende M . (M. moschata), 
aldus genoemd omdat de plant, vooral bij het droogen, een zachten muskusgeur verspreidt, komen 
slechts plaatselijk hier en daar, de beide andere echter, de groote M., ook Kaasjeskruid 
genoemd (M. sylvestris), en de g era eene M. (M. vulgaris ), zeer algemeen in alle deel en van 
ons land voor; de eerste vooral langs wegen en dijken en op onbebouwde plaatsen; de andere 
meer in bebouwde streken en op opene zandgronden. 
Het is dus eigenlijk weer eene wilde plant, die ik thans aan den lezer voorstel, maar die daarom 
toch niet minder fraai en aanbevelenswaardig is; trouwens we mogten willen, dat alle wilde 
planten het burgerschap in onze tuinen verkozen te aanvaarden, dan zouden we ettelijke sier- 
lijke gewassen meer daarin bezitten ; er zijn er echter, die voor deze eer bedanken en ons 
geduld en onze volharding vaak op eene zware proef stellen. 
Dat zij nu echter tot daaraantoe. Deze Malowe-soort is in dit opzigt zeer gewillig, en 
stelt bovendien daarbij zoo weinig eischen als men maar verlangen kan. 
Daar het geslacht Malva de type is der M a 1 v a c e ë n, en in alle bloemen der tot deze familie 
behoorende planten dezelfde grondvorm zeer gemakkelijk te herkennen is, zoo kan men aannemen 
dat, wanneer ik ga mededeelen hoe deze bloem, en tevens hoe de vrucht zamengesteld is, zulks 
ook voor de geheele familie geldt, behoudens eenige wijzigingen, maar die uit den aard der 
zaak hier minder ter sprake behooren te komen. 
Yerre de meeste Malvaceën, en zoo ook deze, kenmerken zich door een zoogenoemden 
dubbelen kelk”. De eigenlijke kelk bestaat hier uit vijf blaadjes, die tot op de helft hunner 
lengte met elkander vergroeid zijn, en dus een éénbladerigen kelk vormen met spitse slippen. 
/Van den voet nu van de kelkbuis treft men nog een drietal geheel vrij staande blaadjes aan, die veel 
kleiner, min of meer ovaal zijn en dus een tweeden kelk, om die reden ook „ bijkelk” genoemd, vormen. 
In hoeverre nu die bijkelk inderdaad als een integrerend deel van den eigenlijken kelk, dan wel 
als een zoogenoemd omwindseltje van schutblaadjes moet beschouwd worden, kunnen wij daarlaten. 
In *t voorbijgaan merk ik hier op, dat de vorm van die blaadjes van den bijkelk een der 
kenmerken is waardoor de vijfdeelige M. van de welriekende verschilt, aangezien ze bij 
deze laatste veel smaller en meer lijnvormig zijn. 
