stamper uitloopende. Als de bloem volkomen ontloken is zijn die stampers tusschen de helm- 
knoppen naar beneden gerigt, als om het stuifmeel, Twelk anders verloren zou gaan, ten deele 
althans op te vangen. 
Dit neemt echter niet weg dat die bloemen hier toch onbevrucht blijven, — in de open 
lucht althans, in de kassen heeft bij sommige soorten de bevruchting vrij geregeld plaats; — 
hier moeten dus andere invloeden, ’t zij de bemiddeling van den mensch of de hulp van insecten, 
bij in ’t spel komen. — 
Toen men deze plant allereerst leerde kennen, hield men haar voor eene kasplant, en wel 
alleen geschikt voor de warme kas; later kwam men echter tot de overtuiging dat ze zeer goed 
in de koude kas overwinteren, en ’s zomers in de open lucht geplaatst worden kan, even goed 
als de oude blaauwe Passiebloem. 
Een jaar of wat geleden plantte ik er echter eene buiten in den open grond, tegen de scherm- 
horren eener warme kas, en dus op ’t Zuiden. Moeijelijk zou ik den lezer een denkbeeld 
kunnen geven hoe sterk en gezond die plant zich daar ontwikkelde. Nu wilde ’t geluk dat 
zij in ’t najaar niet behoefde opgenomen te worden, omdat op die plaats in ’t najaar eenige 
ramen tegen de kas gelegd worden, waardoor eene koude bak gevormd wordt voor jonge koude- 
kasplanten. De stengels der Passiebloem werden dus op een paar el lengte ingesneden en 
bundelvormig tegen den muur gebonden, toen die ramen daarover heen gingen. Ze bleef dus 
in die koude bak staan en hield zich volkomen goed. Zoo behandelen we haar nu reeds ver- 
scheidene winters achtereen, en altijd met hetzelfde gevolg, tegelijk met eene P. coerulea en 
eene P. palmata . Hoe sterk die plant zich daar in den zomer ontwikkelt blijkt hieruit, dat, 
terwijl Lemaiue bladeren van 21 centim. voor de in de warme kas gekweekte als een verrassend 
maximum opgeeft, ik er thans naast mij heb liggen van circa 25 centim. breedte. 
Dat deze Passiebloem zoo min buiten overwinteren kan als eenige andere behoeft geen 
betoog. Toch kan elk van deze prachtige bloemen genot hebben, daar men de plant tegen ’t 
najaar slechts op te nemen, in eene ruime pot te zetten en op eene vorst vrije, zoo mogelijk 
lichte plaats tot het voorjaar te bewaren heeft, wanneer men haar opnieuw aan den vrijen grond 
toevertrouwt. 
Eene standplaats tegenover het Zuiden is vereischte; ook eene flinke ruimte tegen een 
muur of eene schutting, waartegen de lange takken zich kunnen uitbreiden, benevens lat- of 
traliewerk, waaraan de ranken zich kunnen vasthechten, zijn noodzakelijk, terwijl een goede voedzame 
grond de ontwikkeling en den bloei zeer zal bevorderen. 
