voet, waarmede zij den stengel omvatten, zeer diep ingesneden en daardoor in verscheidene lans’e 
en smalle slippen verdeeld, die inzonderheid aan de buitenzijde, sterk ontwikkeld zijn. 
I it het oksel van ieder blad Komt eene bloem te voorschijn, waardoor de bloei dan ook 
voortduurt, zoolang liet weder den lengtegröei der stengels maar toelaat. 
Letterlijk alle deelen dezer bloemen, die, ik vergat dat te zeggen, door vrij lange steeltjes 
gedragen worden, geven ons iets bijzonders te zien. 
De kelk is vrij groot, vijfbladerig en blijvend, d. w. z. dat de kelkblaadjes, ook nog ge- 
ruiinen tijd na den bloei, hunne frischheid behouden. Zijn echter die kelkblaadjes, althans als 
ze niet onderling vergroeid zijn, bij andere planten gewoonlijk met hun voet op den bloembodem 
of op het vruchtbeginsel bevestigd, hier is zulks niet het geval, en zitten ze iets over 't midden 
met den bloembodem verbonden, waarvan ’t gevolg is, dat het bovenste spits toeloopende 
gedeelte tegen de bloemblaadjes naar boven en het onderste breedere gedeelte naar beneden 
geiigt is, even alsof men een dubbelen kelk voor zich had, waarvan de eene opstaat en de 
andere naar beneden gerigt is. 
Ook de bloemkroon bestaat uit vijf blaadjes. Deze is onregelmatig of symmetriek, zoodat 
zij, in de lengte doorgesneden, twee volkomen aan elkander gelijke helften oplevert, niet alleen 
gelijk in voim, maar ook, hoe rijk en grillig de kleurschakeeringen ook mogen zijn, in kleur. 
Iwee dezer bloemblaadjes, in alle opzigten met elkander overeenkomende, zijn steeds naar 
boven gerigt; twee andere, van deze in vorm en kleur verschillende, maar mede aan elkander 
gclfjk, bevinden zich terzijden, terwijl het vijfde naar beneden gerigt is. 
De vijf bloemblaadjes liggen niet tegen elkander, maar gedeeltelijk over elkaar heen, terwijl 
alleen het onderste geheel onbedekt is, en gewoonlijk ook de meeste kleurverscheidenheid bezit; 
de beide zijdelingsche zijn voor een gering gedeelte door den bovenrand van het onderste bedekt, 
en deze liggen weer met hun bovenste helft op de twee bovenste, die daardoor grootendeels 
aan ’t gezigt onttrokken worden. 
In sommige gevallen, wanneer namelijk de beide zijblaadjes zich sterk ontwikkeld hebben, 
en de diie andere in grootte evenaren, vormen deze steeds vlak uitgespreide bloemblaadjes met 
elkander een cirkel; veelal echter zijn de bloemen elliptisch van vorm. 
Eindelijk valt, ten opzigte der bloemblaadjes, nog op te merken, dat de twee zijdelingsche 
aan hun voet digt met zeer fijne haartjes bezet zijn. 
Wanneer men de bloemblaadjes verwijdert, dan blijkt tevens, dat het onderste van een 
staartvormig aanhangsel voorzien en dus „gespoord” is, en wanneer men nu die spoor voorzigtig 
opent, dan ziet men vooreerst dat daar, gelijk ten allen tijde het geval is, een droppel nectar in 
ligt, maar tevens dat er twee dunne staartjes in verborgen waren, welke van onderen aan het 
door de meeldraden gevormde zuiltje bevestigd zijn. 
De vijf meeldraadjes zijn namelijk alle met elkander verbonden, terwijl twee daarvan, zon- 
derling genoeg, zich door een staartje kenmerken, welke beide staartjes in den spoor van het 
onderste bloemblad besloten liggen. De helmkuopjes zijn echter niet zigtbaar, daar deze onder 
een vliezig aanhangsel zitten, ’t welk blijkt, wanneer men dat kokertje voorzigtig opent. Dan 
