278 
Bij naauwkeuriger beschouwing blijkt echter steeds, dat ze aan de basis met elkaar verbonden 
zijn, en in dat geval eene zeer korte buis vormen. 
De meeldraden verschillen in getal bij de verschillende geslachten. Nu is hun getal 
gelijk aan dat der bloemkroon slippen, wanneer ze daarmede in stand afwisselen, dan weder zijn 
ze in dubbel aantal aanwezig ; waaruit volgt dat men er somtijds vier of vijf en in andere 
gevallen acht of tien aan treffen zal. 
Dit wetende zal men dan ook ligtelijk begrijpen, dat men de verschillende geslachten, tot 
deze plantengroep belmoren de, in verschillende Klassen van het Linnseaaïische plant ensysteem 
zal moeten zoeken, en tevens dat ze, ondanks hunne natuurlijke verwantschap, daarin nog al 
ver van elkander verwijderd moesten worden. 
Hoezeer de bloemen der tot de Ericaceën bekoorende planten ook in vorm en grootte ver- 
schillen, de meeldraden hebben toch bij meest alle geslachten dit eigenaardige karakter gemeen, 
dat, terwijl bij andere planten de helmknopjes gev onlijk met zijdelingsche sleuven openbarsten, 
ten einde het stuifmeel naar buiten zou kunnen treden, deze zich hier met twee kleine gaatjes 
oi poiieën openen. Inderdaad, ziet men de rijpe helmknopjes uit de bloem eener Erica, eens 
Rhododevdron s of eener Clethra , bij alle toont zich dit karakter even standvastig. Om zich hiervan 
te vergewissen zal men zich echter van eene loup moeten bedienen, daar de helmknopjes, met 
uitzondering van die der Rhododendron -bloemen, te klein zijn om die porieën met het bloote 
oog waar te nemen. 
In t voorbijgaan wil ik hier even ook de wijze van openspringen vermelden van de helm- 
knopjes uit eene andere plantengroep, die der Laurineën of Laurierachtige gewassen namelijk. 
Dit behoort wel is waar niet direct tot dit onderwerp, maar, daar sommige lezers gewis nu en 
dan in de gelegenheid zijn het waar te nemen, kan ’t hun welligt aangenaam zijn, ook dit te weten. 
Wanneer de Laurierboom ( Laurus nobilis) bloeit, wat gewoonlijk vroeg in voorjaar, 
als ze nog niet buiten gebragt zijn, plaats heeft, en men beziet dan een bloem pje door de loup, 
dan zal men iets fraais zien, veel fraaijer dan men van die kleine witte bloempjes zou ver- 
wacht hebben. 
De helmknopjes openen zich daar namelijk met van onder naar boven openslaande klepjes, 
geheel het voorkomen hebbende van openstaande hangvenstertjes. Deze gelegenheid, om de aan- 
vankelijk daar binnen opgesloten stuifmeelkorreltjes uit te laten, is zóó fraai, dat dit verschijnsel 
onze bewondering, die niemand er dan ook aan onthouden zal, overwaard is. Ook dit is een 
karakter, ■’twelk voor die geheele familie geldend is. — 
t M ordt echter tijd, dat we deze algemeene beschouwingen laten rusten, om ons thans 
meer bepaald met het geslacht Clethra en de hier afgebeelde soort te gaan bezig houden. 
A an het geslacht Clethra zijn thans ruim twintig verschillende soorten bekend, deels 
ooispronkelijk in Noordelijk, maar meestal in tropisch Amerika groeijende, zoodat er dan ook 
hoogstens een viertal van voor de tuinen geschikt zijn, van welke de Elsbladerige C. ( Clethra 
alnifoha) het meest algemeen voorkomt. 
De geslachtsnaam is afkomstig van Lismus, die voor deze plant, de eerste welke van 
