282 
Maar er zijn een groot aantal andere planten, die ook alleen op de genoemde wijze kunnen 
leven, maar welke van zulke bijzondere organen verstoken zijn. Deze bezitten de hoogst merk- 
waardige eigenschap, dat haar stengel, terwijl deze zich in de lengte ontwikkelt, welke ontwikkeling 
zeer snel gaat, gestadig kurk etrekkerachtige windingen maakt. Komt nu zulk een stengel met 
een voorwerp, een stam of tak, die niet al te dik is, in aanraking, dan slaat hij zich daar in 
den vorm eener spiraal onmiddellijk omheen, en zet dit, naarmate hij langer wordt, voort. 
Deze plant groeit dus dm het voorwerp, 't welk haar tot steun dient, heen, op dezelfde wijze, 
als de slang zich om een boomstam kronkelt, en is daaraan op die wijze zoo stevig bevestigd, 
dat de zwaarste storm haar daarvan niet losmaken kan. 
Ten einde aan muren of schuttingen het met het overige gedeelte van den tuin contras- 
teerende stijve voorkomen te ontnemen; om aan tuinhuizen een echt landelijk voorkomen te geven 
om veranda's, pergola's en dergelijke werkelijk te maken wat ze wezen moesten; om kale 
boomstammen in een frisch en vrolijk groen gewaad te steken, bewijzen deze klimmende en 
windende planten den liefhebber uitstekende diensten, te meer, wijl hij dit doel met geen 
ander middel zou kunnen bereiken. 
Yan beide werden er in dit werk reeds enkele vermeld. Yan de klimmende planten, de beide 
Trompetbloeinen ( Tecoma grandijiora , pl. 2, en T. raclicans , pl. 61), de breedbladige 
Lathyrus ( lathyrus latifolia , pl. 65), en de prachtige Passiebloem ( Passijlora Impêratrice 
JEugénie , pl. 68), van de windende planten Lonicera brachgpoda reticulata , pl. 4, en de blaauwe 
regen (Wister ia cliinensis , pl. 11). 
Ook de hier afgebeelde behoort tot deze laatste rubriek, en is zelfs zeer naauw aan de 
gouden en blaauwe Begen verwant, zoo zelfs, dat Linmujs deze drie, thans als tot ver- 
schillende geslachten gerekende, planten onder éénen geslachtsnaam vereenigde, en ze alle 
Glychie noemde, een geslacht, waartoe door hem trouwens nog meer andere gebragt wer- 
den, die later bleken of afzonderlijke geslachten te vormen of tot andere te behooren. Hij 
beschreef deze plant onder den naam Glycine Apios , op die wijze hetzelfde woord als soorts- 
naam aannemende, 'twelk zijn tijdgenoot, de beroemde Boeehave, een eminent kruidkundige, 
maar nog beroemder geneesheer, wiens verdiensten ook tegenwoordig nog zoo goed erkend worden, 
dat eerlang binnen Leiden zijn standbeeld verrijzen zal, in zijn Catalogus der in den Leidschen 
Akademietuin gekweekt wordende gewassen *) als geslachtsnaam bezigde, en op de beknopte 
wijze van dien tijd beschreef. 
Toen nu later bleek, dat deze plant niet tot het geslacht Glycine kon behooren, en dat dus 
Boeehave goed gezien had, toen hij haar als de type van een afzonderlijk geslacht beschouwde, 
en de Hoogleeraar in de kruidkunde te Marburg, Ehrh. Moench, haar naauwkeuriger beschreef, 
nam deze ook den door den Leidschen geleerde voorgestelden naam Apios als geslachtsnaam aan, 
en noemde de plant de knollige A. (Apios tuberosa). 
Naar de etymologische verklaring van het woord Apios behoeft niet ver gezocht te worden, 
Herman Boerhave, Index alter plantarum qnce in Horto Academico Lugduno-Batavo coluntur. 1727. II. pag. 53. 
