288 
blijven de bloembladeren elkander in dit geval nog omvatten, reeds nadat ze bet groene kelk- 
omhulsel vanéén hebben doen wijken, en blijkt ons de sierlijk spiraalvormige rigting, waarin 
de bloembladeren over elkander liggen en waardoor de half geopende knop, ofschoon om eene 
andere reden, werkelijk r niet minder fraai is dan de geheel ontlokene, van welker schoon- 
heid de lezer, mogt hij de plant zelf niet kennen, zich door onze plaat een goed denkbeeld 
vormen kan. 
De bloemen der H. syriacus zijn oorspronkelijk paars, maar bovendien kweekt men van 
deze soort een aantal verscheidenheden in verschillende kleuren, die alle, zonder onderscheid, 
fraai te noemen zijn. 
Reeds Cuetis beeldde er, in 1797, eene van af in het 3 e deel van het Botanical Magazine 
tab. 83, terwijl hij erbij zegt dat daarvan, behalve deze, nog onderscheidene andere gekweekt 
worden, als: purper-, rood-, witbloemige, rood en wit gestreepte, ook dubbelde, en andere met 
wit of anders gekleurde bladeren. 
’t Behoeft dus niet gezegd te worden dat het aan de kweekers van lateren tijd gelukte, 
om, door kunstmatige bevruchting, hieruit eene reeks hybriden te doen ontstaan, waarvan de 
ééne al fraaijer dan de andere is. In een nevens mij liggenden catalogus worden er meer dan 
dertig aangeboden. De keuze is dus ruim genoeg om er des noods een geheel perk mede vol 
te planten, iets waarover men zich trouwens niet zou behoeven te beklagen. 
Ofschoon het Althea-boompj e in Duitschland zelfs niet volkomen tegen de vorst bestand is, 
zoodat daar eene ligte bedekking noodzakelijk geacht wordt, biedt het hier zonder eenige bedekking, 
zelfs aan onze strengste winterkoude weerstand, zonder daarvan zelfs iets te lijden te hebben. 
Wat den grond aangaat, hierover behoeft men zich niet bijzonder te bekommeren; deze 
plant groeit in eiken grond die niet al te schraal is. Ze wil echter eene zoo mogelijk warme 
en dus zonnige standplaats, daar anders de bloei te laat aanvangt, en men er te kort genot van 
heeft. Dit neemt echter niet weg dat ze ook op eene half beschaduwde plaats goed groeit en 
mild bloeit. 
De heester verdraagt het snoeijen zeer goed, en maakt in den volgenden zomer jonge takken 
van een halven meter lengte, die tot op een derde of de helft der lengte bloemdragend zijn. 
Op sommige plaatsen heeft druk snoeijen echter een laten bloei ten gevolge, in welk geval men 
daarmede wat omzigtiger te werk moet gaan. 
Wanneer de nazomer warm is, kan men er in overvloed rijpe zaden van winnen ; is het 
najaar daarentegen nat en koud, dan worden de vruchten niet rijp. 
De vermenigvuldiging door zaden gaat zeer gemakkelijk ; maar ook door stekken kan men 
dezen heester spoedig en overvloedig aankweeken. Het is echter verkieselijk de zeer jonge 
planten aanvankelijk 's winters in eene koudokas of een bak te doen overwinteren; spoedig echter 
zijn ze sterk genoeg om aan den open grond toevertrouwd te worden. 
