290 
't Is waar, uit een zuiver wetenschappelijk oogpunt gezien, mogen deze, hoewel Linn^eus, 
en vele anderen na hem, haar ertoe rekenden, niet onder de Azalea's opgenomen worden, 
wat echter niet wegneemt dat men ze tot hiertoe gewoonlijk als niets anders verkiest te be- 
schouwen, en ze derhalve alleen in de beschrijvend kruidkundige werken Rhododendron , daaren- 
tegen in alle boeken van tuinbouwkundigen aard, alle programmals, enz., onverschillig of die door 
leek en, door bloemisten of door botanisten geschreven of opgesteld zijn, Azalea genoemd worden. 
De lezer weet nu wat daarvan is en hij kan dus doen gelijk hij goedvindt; ik geloof 
echter niet dat men van de oude gewoonte in dit opzigt ligtelijk afstand zal doen. 
Maar 't zijn eigenlijk niet de Indische Azalea's waarover ik hier te spreken heb; deze 
toch kunnen niet in den open grond verblijven, en belmoren derhalve in dit werk niet thuis; wel 
echter de Pontische en aanverwante, die, volmaakt tegen ons klimaat bestand, tot de rubriek 
der schoonst bloeijende heesters voor den open grond belmoren. 
De Azalea's voor den open grond, die thans in de tuinen voorkomen, zijn, behoudens slechts 
zeer spaarzame uitzonderingen, alle door kuituur gewonnen hybriden, gewonnen uit eenige wei- 
nige soorten van Noord- Amerikaansch en oorsprong en ééne Kaukazische soort. 
't Zijn vooral de volgende soorten, die tot het ontstaan daarvan aanleiding gaven: 
De Pontische Azalea (Az. pontica). Deze Kaukazische soort werd reeds in 1793 uit 
Tnrkye naar dit gedeelte van Europa . overgebragt. De bladeren zijn lancetvormig en, zoowel aan 
de randen als op de oppervlakten, vrij digt met zachte haartjes bezet. De gele bloemen ontlui- 
ken ten getale van twaalf of meer in 't begin van Junij, op de toppen der dan nog bladerlooze 
takken. Tijdens den bloei verschijnen echter ook de bladeren, zoodat, tegen dat de laatste 
bloemen zich openen, de heester, die tot 5 a 6 voet hoogte bereikt, ook met deze getooid is. 
De Pontische Azalea wordt nog meer dan de andere soorten zuiver in * de tuinen 
gevonden, waar deze heester, om den zeer milden voorjaarsbloei en de welriekende bloemen, 
allezins zijne plaats waardig is. Als heester heeft hij gewoonlijk echter een onsierlijk voorkomen, 
daar hij onregelmatig groeit en de takken niet digt bebladerd zijn. 
Deze wordt beschouwd als de moeder van de meeste, zoo niet van alle gekweekte hybriden, 
die gewonnen zijn door kunstmatige bevruchting harer bloemen met het stuifmeel van andere 
soorten; het is inzonderheid in België dat men zich veel met deze kuituur heeft bezig ge- 
houden, waarom hier en daar die hybriden ook wel onder de algemeene benaming van Gent- 
sche Azalea's bekend zijn. 
De kleverige Azalea (Az. viscosa) komt oorspronkelijk in beschaduwde streken in Noord- 
Amerika, inzonderheid in Garolina en Georgië, voor, en werd reeds in 1734 naar Europa overge- 
bragt. Deze heeft meer ovale en gladdere bladeren, die echter op de nerven en aan de randen 
zncht behaard zijn, De bloemen zijn wit of rood, zeer welriekend, en daarbij digt met zeer 
kleverige haartjes bezet; een karakter dat wel is waar ook aan andere, maar toch inzonderheid 
aan deze eigen is. 
De naaktblo emi ge Azalea (Az. nudijlora ), mede in 173 1 uit Noord- Amerika ingevoerd, 
waar ze in de bergwouden in 't wild groeijende gevonden wordt. De bladeren zijn langwerpig, 
