306 
Flora Japonica (bl. 136) beschreven was als Uvularia hirta , in welk geval zij zoowel in Japan 
als in Nepal oorspronkelijk thuis behooren zon; later echter bleek dat dit eene vergissing was 
en men hier met twee goed van elkander onderscheidene soorten te doen had. 
Die vergissing was echter zeer natuurlijk, aangezien Thunberg de door hem in Japan ge- 
vondene plant slechts zeer gebrekkig en blijkbaar naar een incompleet exemplaar beschreven 
had, en ten opzigte der bloemen er bij voegde, dat. . . . hij die niet gezien had; zoo dat hij daar- 
van dan ook niets vermeldde. 
De in Engeland ingevoerde Tri&yrtis jpilosa vond intusschen, ondanks de beide genoemde 
afbeeldingen, bij de liefhebbers geen al te gunstig onthaal. De bloemen zijn fraai, dat is waar, 
maar niet uitstekend, wat men begrijpt wanneer men weet dat van Houtte, wiens belang het 
toch medebragt om de plant niet in hare waarde tekort te doen, zijn artikel aanvangt met 
de woorden : 
,/Malgré le peu d'éclat de ses fleurs, cettê gracieuse plante est une de celles que le vrai 
naturaliste ne se lasse par d'admirer. II y découvre des charmes qui veulent être vus de pres 
et qui ee révèlent au gout plutöt quhls ne séduisent les yeux. La grace n'est jamais plus aimable 
que lorsqu'elle revêt la modestie.” 
't Is inderdaad niet kwaad gezegd, en verraadt tevens eene poging om de nieuwelinge bij 
de liefhebbers in gunst te brengen, zonder zich aan valschen lof te bezondigen; maar *t geeft 
met dat al geen hoogen dunk van hare schoonheids waar de voor ’t algemeen. — 
Heel anders zou *t met hare Japansche zuster gaan. 
In den nazomer van 'tjaar 1861 zag ik in den tuin van den Heer von Siebold, die zich 
toen in Japan bevond, eene zeer fraaije in potten gekweekte plant, die men daar niet lang ge- 
leden van den eigenaar van dat etablissement uit het land zijner predilectie ontvangen had. 
Deze plant stond toen in de koude kas in vollen bloei; alles deed echter vermoeden dat ze 
voor den open grond geschikt was. 
Op de vraag waar ik deze nieuwe onbekende voor hield, aarzelde ik niet te zeggen : 't Zal 
eene Uvularia zijn, of als ze niet tot dat geslacht behoort, dan is ze tocli gewis daaraan zeer 
na verwant. 
Ik nam er eene bloem en een blad van mee, en ja wel, ’t bleek me spoedig dat ik hier te 
doen had met de plant van Thunberg, de ware Uvularia hirta . 
Genoegzaam gelijktijdig werd ze ook door den bekenden reiziger Eob. Fortune aan den 
Engelschen kweeker Standish gezonden, die haar, mede bloeijende, weldra aan Dr. Hooker 
toonde, zoodat deze zich onmiddellijk overtuigde dat zijn twijfel omtrent de identiteit der 
beide soorten gegrond was. 
Dat de plant tot het geslacht Trieyrtis van Wallich behoorde was buiten twijfel; dat ge- 
slacht toch is reeds spoedig van Uvularia , waarmede het overigens veel overeenkomst heeft, 
te herkennen door de drie zakjes, gevormd door drie holten in het onderste gedeelte der bui- 
tenste bloemblaadjes. -Dat Thunberg deze plant tot Uvularia rekende is volstrekt niet te 
verwonderen ; eerst later toch kwam men er toe om de door Linnasus gevestigde geslachten, naar 
