307 
aanleiding van naauwkeuriger kenmerken, juister te beschrijven, en vele ervan in meerdere te 
splitsen. 
Ook in het 15 e deel, pl. 1540 van de Flore des serres enz. werd deze plant door den Heer 
yan Houtte, die inmiddels door aankoop eigenaar geworden was van alles wat er van in het 
Sieboldsche etablissement aanwezig was, afgebeeld en ten zeerste aanbevolen. 
Die aanbeveling was dan ook verre van overdreven, en toch, de plant heeft een groot ge- 
brek. Ze is ontegenzeggelijk tegen ons klimaat bestand, en vereischt derhalve geene bedekking 
gedurende den winter, maar in den open grond geplant, bloeit ze niet of althans zeer 
zeldzaam. 
En toch is het eene zeer bloemrijke plant, maar die, wat met nog enkele het geval is, 
hare knoppen eerst zeer laat in den zomer of liever in 't najaar te voorschijn brengt, wanneer 
de dagen te kort en de nachten te koud worden om den groei, waarvan toch de ontluiking der 
bloemen afhankelijk is, genoegzaam opgewekt te houden. 
Neemt men zulk eene plant dan voorzigtig op, ten einde haar in eenen bloempot over te 
planten ; en plaatst men haar dan in eene koude kas, zoo licht mogelijk, dan zal ze weldra een 
rijkdom van zeer fraaije, genoegzaam witte, maar met ontelbare bruine vlakken overzaaide bloe- 
men voortbrengen en een heerlijk gezigt opleveren. Dat is echter niet wat men wenscht, en 
menigeen, ofschoon misschien wel in de gelegenheid om des noods eenige planten binnenshuis 
te doen overwinteren, mist toch gelegenheid en plaats om aan dergelijke eischen te voldoen, en 
ziet zich derhalve in zijne hoop om die plant in bloei te krijgen teleurgesteld. 
't Was daarom als eene wezenlijke aanwinst te beschouwen, toen, een jaar of wat later, iu 
Engeland eene variëteit van deze plant ingevoerd werd, die in dat opzigt vrij wat gemakkelijker is. Als 
verscheidenheid kenmerkt zij zich hierdooi*, dat de bloemblaadjes, in stede van wit, veeleer donker 
bruin te noemen zijn, en daarentegen witte vlekken en stippen vertoonen. Dit is alleen het ge- 
volg van het ineenvloeijen der bruine stippen bij de vorige. Men noemde deze variëteit zeer 
oneigenlijk de Zwarte of Z w art bloem ige. ( Tricyrtis hirta nigra of Jiore nigro;) van zwart 
kan hier evenwel in geenendeele sprake zijn ; veeleer zijn de bloemen donker bruinachtig purper 
Deze nu bloeit vroeger, zoodat hare zeer talrijke bloemen zich reeds ten deele tegen 't laatst 
van September openen, en de planten in ’t begin van October in vollen bloei staan. 
De 1\ hirta is eene over blijvende plant, welker stengels tot een meter hoogte kunnen be- 
reiken. Deze zijn van onderen af zeer vertakt, zoodat elke stengel een vrij zwaren en digten struik 
vormt. Zoowel de stengel als de bladeren zijn zeer digt met zilverglanzige, zachte haren bezet. 
De bladeren zijn ongesteeld niet alleen, maar omvatten met hun voet zelfs den stengel, en 
worden daarom ook ,/stengelom vattend” genoemd; voorts zijn ze langwerpig eivormig en loopen 
aan den top in eene lange spitse punt uit. 
De bloemen ontwikkelen zich uit de oksels der bladeren ten getale van 3 tot 5 op een 
algemeenen steel. 
Yan een eigenlijken kelk is hier weder geen spiake, maar het bloemdek, dat kelk en bloem- 
kroon beide vertegenwoordigt, bestaat uit twee kransen, elk van drie blaadjes. De drie buitenste 
