308 
Maar niet alleen is liet aantal trossen, die uit een stengel en elke plant bestaat uit 
onderscheidene stengels, dikwijls van verschillende lengte — voortkomen, groot, ook deze trossen zijn 
zeer rijk aan bloemen, terwijl de onderste zich gestadig verlengen en, naarmate de eerst ontloken 
bloemen verwelken, er voortdurend nieuwe aan den top voortbrengen, zoodat de tros eindelijk wel 
VL tot 2 decimeter lengte bereikt. De bovenste trossen worden echter niet zoo lang, daar 
deze gewoonlijk door de vorst in hare verdere ontwikkeling gestoord worden. 
Dit gestadig zich ontwikkelen van nieuwe bloemen, ook aan de onderste bloemtrossen, 
terwijl er voortdurend meer trossen, ook aan het hoogere gedeelte des stengels, verschijnen, is 
dan ook oorzaak dat zulk eene plant, b. v. tegen ’t begin van October, met eene profusie van 
bloemen als overladen is, door welker zwaarte de stengels naar den grond buigen, als ze niet 
door doelmatig aanbinden opgehouden worden. 
Ik zeg: doelmatig aanbinden; immers, bindt men zulk een stengel over zijne geheele lengte 
aan een rogten stok vast, zoo beneemt men de plant veel van hare bevalligheid. Een stokje, dat 
een paar voet boven den grond uitsteekt, is voldoende om haar overeind te houden, wanneer het 
bovenste gedeelte sierlijk overhangen zal. Hoewel de bloemtrossen aanvankelijk eene opgerigte 
en later eene horizontale houding hebben, gaan ze toch weldra door de zwaarte der bloemen 
naar beneden hangen; ook de afzonderlijke bloemeu nemen meest alle die houding aan. 
Wat den bloemvorm op zich zelf betreft, daaromtrent is vroeger genoeg medegedeeld. De 
bloemen zijn helder purper van kleur met een min of meer blaauwachtigen gloed. 
Eene lichte standplaats en een voedzame grond is voor deze j)lant verkieselijk. De stengels 
worden laat in 't najaar, als de vorst de bloei geheel deed ophouden, afgesneden, terwijl het in 
den grond overblijvende gedeelte der plant onze winterkoude zonder bedekking weerstaat, ’t Zou 
evenwel kunnen zijn, dat ze, in een zwaren, natten en kouden grond staaude, eenige bedekking 
vereischte. 
Zaden bekwam men er, zoover mij bekend is, nog niet van. De vermenigvuldiging geschiedt 
echter zeer gemakkelijk, tijdig in ’t voorjaar, door scheuring. Heeft men er eenige planten van 
bijeen op een niet al te groot perk geplant , zoo zal men daarmede tegen •’t najaar een effect 
teweeg brengen, zooals, vooral in dat jaargetijde, moeijelijk met eene andere plant te verkrijgen 
is. Dat men daarbij, wat de plaatsing betreft, op hare hoogte letten moet, spreekt wel van zelf. 
