311 
Het bestaat uit een niet zeer groot aantal soorten. Als maximum vindt men er bier en 
d aar 16—20 vermeld, die dan ook meest alle door verschillende kweekers in hunne catalogi 
aangeboden worden, met en benevens ongeveer een gelijk getal variëteiten en hybriden, in ver- 
schillende kleuren van donker karmijn tot zuiver wit. 
De kruidkundigen aarzelen echter alle de als zoodanig vermelde als «ware soorten te erkennen, 
en ’t is dan ook zeer waarschijnlijk dat men in sommige gevallen voor afzonderlijke soorten zal 
hebben gehouden, wat niet anders waren dan vormen of verscheidenheden van reeds bestaande, 
maar waarvan zoowel de grootte als de kleur der bloemen, in enkele gevallen misschien ook 
de vorm der bloemblaadjes of der bladeren, tot zoodanige, zeer ligt mogelijke vergissing aan- 
leiding gaven. 
Hoofdzakelijk zijn het planten die in de bergstreken van Midden- en Zuid-Europa tehuis be- 
lmoren, waar ze somtijds zelfs vrij menigvuldig tegen schaduwrijke berghellingen aangetroffen worden, 
en daar, deze in 't voorjaar, andere tegen den herfst, met hare menigvuldige lieve bloempjes, 
die zich slechts weinige duimen boven den grond verheffen, onvermijdelijk een allerliefst effect 
moeten maken. In sommige streken van Duitschland worden ze dan ook (*t Is Prof. Karl 
Koch, aan wien ik dezen naam ontleen) ^Bergveilchen” genoemd, ofschoon de namen //Erd- 
scheibe” en „Schweinsbrodt” er mede niet vreemd zijn. Hoewel geene enkele soort in ons land 
gevonden wordt, heeft men toch, met de gewone predilectie voor platte namen voorde kinderen 
van Hora, bij voorkeur den laatsten van onze Germaanschen naburen overgenomen, en kent men 
ze alzoo hier slechts als Varkensbrood, naar men wil omdat de varkens op de knollen 
dezer plant belust zijn. 
Ook in het Noordelijk gedeelte van Afrika, zoo mede in Mexico, is dit geslacht, hoewel 
slechts zeer spaarzaam, vertegenwoordigd. 
De gelijkenis, welke sommige soorten onderling of de variëteiten van enkele met de typische 
vormen van andere soorten opleveren, maakt het dikwijls moeijelijk en alleen voor den ervaren 
kruidkundige, wanneer deze zich namelijk door vergelijking op de kennis der verschilskenm erken 
dezer planten heeft toegelegd, mogelijk om uit te maken, met welke men eigenlijk in een 
gegeven geval te doen heeft, zoodat het evenmin kwalijk te nemen als te verwonderen is, wan- 
neer men bemerkt dat hierin bij de kweekers wel een weinigje verwarring heerscht. 
Zoo vond ik b. v. de hier afgebeeldde in menigte bloeijende bij de bloemisten Gebr. de 
Graait, nabij Leiden, onder den naam yan Cyclamen europceum. Weet men echter eenmaal, 
dat het Europesche Varkensbrood (een naam waaraan men echter geene bijzondere 
beteekenenis hechten moet, wijl, gelijk ik reeds gezegd heb, de meeste soorten in Europa thuis 
belmoren) daar waar de bloemkroonslippen zich naar buiten ombuigen — aan de keel namelijk — 
geene oneffenheden vertoont, terwijl het Klimopblad ige V. (mede eene oneigenaardige be- 
naming, daar de bladeren op verre na niet alle aan die van het Klimop ( Hedera Helix) gelij- 
ken, daar van tien vooruitstekende tandjes voorzien is, kan die vergissing niet meer mogelijk zijn. — 
Alle Cycla 7 nens komen, wat het algemeen voorkomen, de groeiwijze en de houding de 
bloemen betreft, met elkander overeen. Het zijn overblijvende planten, die jaarlijks tot aan 
