y o ( ^ 
152 
aequationis quantitate dubium quoddam adhuc re- 
flat folvendum. Cum enim verse malTæ & dcnfi- 
tates Satellitum fint ignotae , vim gravitandi unius 
in alterum a priori per theoriam Newtonianam cer- 
to determinare non poffunt Phyficse cœleftis periti, 
quin potius ab effetki feu aequationum quantitati- 
bus, per obiervationes detegendis, de quantitate 
materiæ in quovis Satellite judicium ferre oportet. 
At obfervationes Tertii hanc aequationem jam pa- 
ulo majorem, jam minorem indicare videntur. Per- 
fvafus tamen (um, eam re vera effe quantitatis con- 
flantis, quippe quæ cauflae conflanti, aflioni fcilicet 
Secundi, in eadem a Tertio diflantia fine dubio 
femper sequali, ortum debet. Variationes apparen- 
tes quantitatis tribuendas effe reor aliis Tertii aber- 
rationibus non dum fatis extricatis, & parvis ipfa- 
rum obfervationum vitiis. Interim affumfi in Tabulis 
hanc æquationem tantam, quantum pleræque & me- 
liores obfervationes requirere vifæ funt, eamque 
femper addendam pofui, quando in altera Secundi 
cum Tertio quadratura maxima eft, sequalem 5^ 
temporis minutis, feu fereio minutis gradus in orbita. 
' Alia Tertii Satellitis inæquaîitas propria, per 
obfervationes indigitata, longe difficilioris efl inda- 
ginis, quippe cujus neque praecifa periodus, neque 
epocha, neque quantitas , ne dum cauffa, certo 
adhuc conflat. Omnia hæc elementa non nih em- 
pirice, & varias poßtiones ad obfervationum nor- 
mam examinando , conflitucre quodam modo huc 
usque potui. Obfervationes ab anno 1668 ad an- 
num 1720 habkæ, fat evidenter indicant, Tertium 
co tempore obnoxium fuiffe peculiari motus inæ-^ 
qualitati, cujus periodus erat quam proxime aequa- 
lis tempori periodico ipfius Jovis, & cujus quanti- 
tas, 
