) o ( (^ 
mi 
q;^ 
i-g r 
exponendis, quæ quæfHoni & dubiis maxime es- 
fent obnoxia» Singularis autem convenienda for- 
mulas loci Lunae , praecipue illius pofterioris , pag. 
95 allatae, & tabularum lunarium ejdem fuperftru- 
Qarum , quas fecundae huic editioni fuae theoriae 
lunaris adjunxerat, cum obfervationibus, mihi fœph 
us in animum induxerat, in ipfa methodo Dom» 
CLAIRAÜT tamen latere quandam explicationem 
eorum, quae aut minus exafte, aut obfcurius, aut 
demum fibi adverfantia ab ipfo allata ehe videntur. 
Licet has explicationes fruftra fortaffis quæfiverim, 
meditationes autem illas, quæ mihi circa eadem ar- 
gumenta (ubvenertint, hac occahone exponere con- 
ifitui, quibus deinde fubjungam analyfin quandam, 
fpe8:antem variationem inclinationis orbitae lunaris 
ad eclipticam, quae inferviet ad illas correftiones 
motus Lunæ in longitudinem inftituendas ,- quae fe- 
cundum Lunae theoriam Dom,. GLAIR A UT de- 
pendent ex hac inclinationis variatione, & quas 
correftiones quomodo inftituerit hic auftor, ipfe 
non indicat, ab hoc fciiicet & aliis calculis brevitate’ 
temporis ab Acad. Imperiali Scient. Petrop» ad quæ-- 
Rionem pro anno 1750 exhibitam refoivendam pro-- 
pohd impeditus, heut ip(e indicat pag. Hujus e- 
jusdem analyfeos ope etjam reductio ad eclipticam,, 
fatis expedite peragi poterit, ficut. verfus finem hu- 
jus Difî'ertationis patebit» 
3. Ut eo facilius differere queam de argu- 
mento peopoftto , paucis exponere juvabit ratio- 
nem, qua iifus eft Dom. CLAIRAUT in redu- 
ftione virium V Lunae motus turbantium, ad pla*- 
mim ejus orbitae realis. Hunc in finem repræfen- 
tet orbitam Lunæ, hJ S illam Solis Ti 2 
neam transeuntem per Lunam Terram' & Solem 
in initio motus , S &: L loca Solis Bl Lunæ in pro- 
Z 3j priis 
