^ ) Q ( 55 
tus, fcilicet Solis & nodi in ecliptica, & Lunæ in 
propria ejus orbita, punctum illud fixum, de quo 
i'errno efl, in plano orbitæ Lunæ magis convenien- 
ter conceptui illi , quem de eodem communicaverat 
ipfe anclor noder, determinatum fuilTe videtur. 
Quod fi nova hac ratione punclum M ut initium 
motus Lunæ in ejus orbita habendum efîet, etjam 
di dantia Lunæ a nodo (eu arcus DE exponendus 
fuilTet per v q Sin. 2^, loco determinatio- 
2 
nis ejus dem arcus a Dom. CLAIRAUT fafilæ in 
hypothefi punfili C tanquam initii numerandi o- 
mnes angulos v. Verum occafio erit in fequenti- 
bus plura adferre huc fpe£lantia. 
§. 7. Ab allatis determinationibus angulorum Vy 
fecundum nodrum au0:orem adhuc magis differre 
videtur illa, per quam vi condruä:ionis figuræ & 
addiiflarum denominationum, fient ex addutda ejus 
analvfi pro inveniendis viribus Solis Lunam tur- 
bantibus, colligitur, ponit ede î' = v — /i', ex qua 
æquatione conjuncta cum illa t — v ■ — u oritur æ- 
quatio t' — t 7i< — 7 /, nifi initium angulorum v u 
fumatur a nodo , quod tamen dum v exponeret 
angulum ab initio motus, feu ab axi illo fixo fu- 
perius commemorato confellum, in nullo alio cadi 
■obtinere poterit, quam immobilitatis orbitæ lunaris, 
qiiæ tamen pofitio veræ fydematis conditutioni re- 
pugnaret , linea fcilicet nodorum perpetuo mobili 
iuper planum eclipticæ. Ex occafione harum pofi- 
tionum Dom. CLAIRAUT obfervat Dom. D’A- 
LEMBERT, Opufe. Mathem. Tom. V. pag. 295 
& feqq. fi LT (Fig. 3.) repræfentet eclipticam, LM 
orbitam Lunæ, op ejus fitum proximum propter 
motum nodi, & demittatur ab 0 normalis on ad 
A a 3 LiVf, 
/ 
I 
