f95 
^ ) o ( 
cum ea accuratione, quam methodus exaQa exigit, 
eo minus exponere vacat, quo iîla dubia, quæ ad- 
fert Dom. d’ALEMBET loc. cit. pag. 299 8 c feqq. 
circa has pofitiones Dom. CLAiRAUT, nihilominus 
remaneant. Partem illarum meditationum, in quas 
incideram, allatum hunc locum Dom. CLAÎRAÜT 
fcrutando, ctjam in §.7 prius indicaveram. De 
cetero nullam video rationem, ob quam anclor 
noder ad expreffionem formulæ differentialem no- 
dorum motus formandam, non eandem adhibuerit 
denominationem pro exprimenda Lunae diffancia a 
nodo, qua ufus ed: prius atque in priori parte fui 
tractatus , ubi agit de motibus Lunae in longitudi- 
nem , fcilicet diderentia locorum Lunae & nodi , 
quam expofuerat per angulum feu fecundum 
denominationem in § praecedenti per v — pz. Hoc 
pafto ipfa formula motus nodi pauIIo dmplicior 
fuiffet , & approximatio pro inveniendis æquatio- 
nibus illius motus, novos novosque valores veris 
propiores introducendo, pro ps, ubique ille inve- 
niatur angulus in ipfa formula, quousque libuerit, 
aeque inditui potuerat. 
§. IO. Quando exprediones virium Solis, Lu- 
nae motus in longitudinem turbantes, quae §. 3 al- 
latae funt, applicantur ad aequationem differentialem 
orbitae lunaris , provenient in illa æquationc inte- 
grata, plures aequationes radii, veftoris formarum 
A Cos. az — l^z, B ip Cos. cz — £^, C if/" Cos. 
/z • — gz, 8 zc. in quibus^. Z?, C, P, c &c. funt 
quantitates datae & z, -s', motus veri Lunae, So- 
lis , & nodi, refpeclive, ip autem ed finus verdis 
inclinationis orbitarum Solis & Lunae mutuæ. Ma- 
nifedum autem ed, hujusmodi formarum aequatio- 
nes , quarum coefficientes numerales inclinatio or- 
B b 2 bita- 
