220 
cT^ ) O ( 
TT, ubi n efl: numerus infinitus, 
n 
Sc y — L — I , fieri poffe y = o : nam eadem , ut 
0 2X — I 
contendit, hypothefis dat i + -- = Cos. t 
n 
■+ Ç’— I . Sin. 
2^—1 
2 A 
n 
2r=I -f-o/— ir::!, ob 
n 
= 0 , adeoque Cos. ott = i , Sin. ott = o. 
Idem fequenti etiam ratione evincere findet: fi fiat 
y 
A =. « = OO , erit 2 A — I = 2 A , adeoque i -f- “ 
n 
y 
Cos. 2:r + / — I . Sin. 27 r = i -Ho . I , & — 
n 
=zo — I = 0. Ad haec autem liceat obiter indicare, in 
calculis citatis, forte præter rationem, negleQ:um fuifie 
faflorem infinitum w, adeoque veram in illis conclu- 
fionem haberi non pofTe: pofito enim y = o, æqua- 
tio efl w-Ho = W“H«oK — I; & afTumto 2 A — i 
— 2 ^ i invenitur y = «0 I, ubi no ut quantitas 
finita accipienda erit; hinc idem calculus, accura- 
te inflitutus, in priori cafu hypothefin incongruam 
evincit, quia foret o—noy^ — i; in pofleriori de- 
monflrat y efie impoffibilem , ut ipfe Eulerus fla- 
tuerat. Sed de his fatis. 
D£ 
