m ) ^ ( m 
27 i 
, Trdvdz ^ 
Vz) — ^ -f- = o=:G-, quæ æquatio æque re- 
duQ:a eft ad formam integrabilem ddt -f- N' tdz* 
Mdz^ = 0, Dum jam comparantur aequationes 
F Sc G cum fe mutuo , manifeftum eft valorem i- 
pfius t magis abludentem a vero , quam illum pro 
eodem in aequatione G ftibflitutum, propterea dare 
novum valorem ipfius t vero quidem propiorem, 
quam per integrationem primae æquationis difFe- 
rentio difterentialis ad orbitam ea ratione iimitatæ 
ac diflrum eft in 4, a vero autem magis dif- 
ferentem quam qui proveniet ex integratione ae- 
quationis G. Manifeftum ftmiliter eft, utcunque 
continuetur repetitio calculi per novum fcilicet va- 
lorem iplius t , vel ex aequatione F jam erutum , 
ejusque (ubftitutionem in aequatione generali vel 
primitiva differendo - differentiali , quavis repetitione 
calculi obtineri quidem valorem ipfius t propiorem 
vero , Temper autem vero propiores obtineri ejus- 
dem valores, fi valor ex aequatione G inventus fe- 
cunda operatione & deinceps adhibeatur. Similiter 
patet , quousque prorogetur hæc operatio calculi , 
valorem ipfius ? eruti ope aequationis F nullatenus 
reftituere terminos inde omiffbs, quod non in po- 
teftate fuerit integrare îsquationem £, cum termini 
omnes affefti quantitate îiz Temper excidant ab ae- 
quatione C, & ab illis æquationibus, quæ ope æ- 
quationis C formantur, quocirca etiam omnes ter- 
mini , per additionem quantitatis ad valorem 
primum reciproci radii vefloris orientes, in aequa* 
done integrali btcunque alias promota deficient.' 
Hæc eadem ratiocinia aeque valent, fi in prima ae- 
quatione differendo 'differendali integranda adhuc 
unus terminus ab illis prima vice rejeflis adfcilci 
pos» 
