503 ' 
§. 1 1 . 
Magis tam fingularis, quam artificiis tanto 
Geometra dignis refertiffima efl Theoria Motuum 
Lunæ Dom. Evleri nova methodo pertraQata, & 
Petropoli anno 1772 edita, quam ut illius mentio- 
nem quandam hac occafione .facere ruperfedeamus. 
Multum operofa effet fatis completa hujus operis 
Evleriani recenfio. Eo usque tarnen præcipua 
hujus analyfeos momenta exponere juvabit, ut de- 
bitum ejusdem examen inire queamus pro illis for- 
mandis conclufionibus , ex quibus de majori vel 
minori fufficientia ejusdem methodi ad problema 
propofitum reiolvendum judicari poterit. Eum in 
finem notare convenit Dom. Evlerum, poftquam 
praemonuerat , tam Lunæ figuram a fphærica ablu- 
dentem, quam reliquorum planetarum afliones 
impeéire , quo minus liceat refpicere illam ut at-- 
tratfam in exafla ratione duplicata diftantiarum in- 
verfa tam ad Solem quam ad Tellurem , verum 
hafce differentias ita effe exiguas ut tuto negligi 
queant , obfervare cum Lunæ maffa non fit negli- 
genda, ita ejus motum circa Terram concipi de- 
bere , ut iitriusque mafia in centro gravitatis com- 
muni conftituta effet, qua correftionis ratione in 
Gap. 2 expofita, formulas generales pro motu Lu- 
næ inveftigandas proponit. Sit 6* centrum Solis, 
^AO orbita elliptica quam centrum gravitatis com- 
mune Terræ & Lunæ circa S deferiberet. Sit Z 
centrum Lunæ , a quo in plannm eclipticæ demit- 
tatur normalis ZT, & ab Y ad axem in plano ecli- 
pticæ pofitione datum SA^ & ad punflum arietis 
direftum ducatur normalis YXy ita ut locus Lunæ 
determinetur per tres coordinatas Sx — Xy XY—y^ 
& TZ = 2;. Ducantur jam reQæ SO ^ vST, ÖT, 
QYy & SYy nec non ab 0 ipfa Oa parallela axt 
SAy, 
