320 
SB ) o 
f 
V ■■'•'V 
9:0 Ad explicandam rationem refokitionis tre- 
decim harum æquationum fpecialium, ad qiias mo- 
do expofito pervenire licet, feqiiens exemplum ab 
aequatione prima infervire poterit. Ex aequatione 
prima pro x & ordine £) momento priori allata 
, , dd^ 2 {7/1 i) dO 
quatuor primi termini — — 
d È ct t' 
iCof. 2p, reje 0 :is reliquis, & aequationis fe- 
cundae pro y & ordine 0 , tres primi termini 
ddO 2 [ 7 n-\-\)dO . 
-- 4 -^Sin. 2p, rejectis reliouis, 
dt^ dt ^ ^ 
in cenfum veniunt. In priori tres primi termini 
conftituunt partem principalem & quartus anne- 
xam , & in pofteriori duo primi partem principa- 
lem & tertius annexam. Revocando itaque in fub- 
fidium methodum Mom. 3:00 expofitam, quam i- 
pfe proponit Cap. i2:mo Libri i:mi Partis Lmæ 
Novae Theoriae Lunaris patet — -| Cof* 2 p praebe- 
re formulam Cof. m , ita ut fit îp = 2 p , & ob 
id^ = 2//z, 9 R = — T* Modo confimili pars an- 
nexa aequationis pro y quae eft | Sin 2 p praebet 
formulam M Sin. unde M — Ex his jam 
litterae 9Î & N quaerendae erunt, cum fit proxime 
JD = 5 Î Cof. 2 p , & 0 — N Sin. 2 p. Erat vero 5 Î 
^ 2 ( 7 /i+l) 9 î 
A— 2'—^'' ’ ^ ’ 
ex quibus aequationibus datis A , 7/2 , M, SH , & ^ 
dabuntur 9Î Invenerat autem effe f7;=:i2, 36892, 
179, 228928) & = 2 77? = 24 , &c. Unde pro- 
veniet valor prima vice ipfius D inventus — 
0,0071797 Cof. 2p, & ipfius 0 fimul inventus -f* 
0,0102113 Sin. 2p. Hifce jam valoribus primis & 
pro- 
