344 
) o ( 
Videretur quidem Lunæ 1 heoriam inde inii- 
gniter lucraturam fore, quod geometrae nofcerenc 
integrare æquaciones difierentio- differentiales pro- 
pius convenientes cum illa abfoluta trium corpo- 
rum, quamadmodum praecipue illam hujus formæ 
ddt P d t dz Mdz^ — o ^ quae per 
terminum tertium, in quo P denotat functionem 
quamlibet ipfius iz. , differt ab aequatione trium cor- 
Tïdvdz 
porum, CUJUS tum ope terminus — ^ — - adfcifci 
^ & S 
pofîet, verum cujus aequationis nullus cahis, qui 
eam reddit integrabilem, ad cafiim praefentem ap- 
plicari poterit. Verum noftro quidem judicio haud 
multum inde proficeretur, cum omnes reliquae ae- 
quationes lunares tanta accuratione per theoriarn 
gravitatis jam excultam exhiberi queant, quantam 
unquam expeCtare fas erit , quoniam ficut jam ex- 
pofimm eft differentias, defeCtiii analyfeos adfcri- 
bendae , tam minimas fint, ut non excedant pauca 
minuta fecunda, quae etiam ipfas obfervationes fæ- 
penumcro effugere debent, & cum facile fit, the- 
oria hac ad id fafligium e quo nunc eminet eve- 
Cla , eam ipfis obfervationibus fubinde magis red- 
dere correCfam , cujus infigne exemplum lubmini- 
flraverat Dom. Majerus. illa demum non tantum 
eleo-antia & concinnitas, verum etiam formae cal- 
culis affronomicis maxime accommodatae, ad quas 
deducunt methodi magnorum Geometrarum , qui 
huic theoriae enodandæ operam fuam indefefîam , 
quisque fua methodo particulari dederunt, & quae 
per funCtiones finuum & ccfinuum aequationes lu- 
nares exhibent, proptereaque reftituunt, ita com- 
mendant operas hue usque navatas , ut eædem hi- 
fee titulis palmam fortaffis praeriperent aliis metho- 
dis ' 
