2^ ) o ( 
345 
dis aggrediendi hoc idem problema , verum qu» 
fubminiftrarenc novos quosdam modos & haOienus 
incognitos integrandi aequationes magis accedentes 
ad æquationem difFerentio - differentialem abfolutam 
trium corporum , præcipue dum hæ deducerent ad 
formas multoties intricatas, & denegantes Tabula- 
rum commodas conftruftiones. 
Ea quæ de jam diflo accurationis gradu alia* 
ta funt, multum quoque confirmat obfervationibus 
apprime etiam conformis determinatio motus apo- ' 
gei lunaris medii. Plurimae æquationes lunares, 
fcilicet omnes illae , quae quibuslibet combinationi- 
bus producerent terminos formae Q Cof. Nz con- 
junflim dabunt hunc motum apogei medium, qui, 
cum prodeat cum obfervationibus admodum con- 
veniens , arguit etiam illas aequationes fatis defide- 
rata accuratione per theoriam prodiifîc. De cete- 
ro , ipfa problematis trium corporum natura o- 
mnem exaftam folutionem negare videtur. Hoc 
ipfum non tantum ex ipfa aequatione differendo - 
differentiali ad orbitam conflare poterit, quae dene- 
gat omnem integrationem abfolutam, fed etiam ex 
hujus problematis indole , dum ex alio principio , 
quam ipfa analyleos conflitutione , in eam inquire- 
re velimus. Prius quidem locuti fumus dc hac ae- 
quatione tanquam non admittente integrationem 
abfolutam, quam ejus indolem intelligimus ita effe 
comparatam , ut ejus integrale aO:u contineret infi- 
nitas æquationes lunares , qualibus opus reipfa erit 
ad motus lunares per tabulas perpetuas repræfen- 
tandos. Nifi enim quacunque periodo annorum 
vel feculorum elapfa , omnia elementa motus Lunæ 
determinanda eodem ordine numero & quantitate 
reflituantur , neque ejus motus æquadonibus nume- 
VOL. IV. X x ro 
