— macilentum , caule gracili sparsifolio, foliis abbreviatis glaucescentibus, 
cyma regulari capitato-conglomerata. 
H. cymosum. Fl. Dan. t 810. — pubescens congestum et pubens. 
LindbL! Bot. Not. 1844. p. 26. 
11 . glomeratum. Fr'ôl. I. c . p. 205. 
Exs. Herb. Norm. XIII. 
In pratis et dumetis Europae orientalis, mediae et borealis 
usque ad Upsaliam sat frequens. Var. dissoluta in nemoribus 
b umidioribus; \. alpigena in alpibus altioribus Norvegiae, 5000’ 
alt., v. c. ad Nystuen i Filefjeld, Drivstuen in Dovrefjeld etc.; 
macilenta in collibus calcareis provinciae Aggerhusiensis 
INorvegiae sat frequens (Blytt!) etc. lulio. 
Radix obliqua, descendens, stolones vel nullos vel flagellares pro- 
cumbentes enitens. Ganlis erectus, strictus, vulgo elatior, semper virens ; 
sed e floccis adspersis subcanescens , immixtis pilis brevissimis basi ni- 
gricantibus, apicem versus simul glanduliferis , foliis pluribus (5-6) ad- 
spersus. Folia ad basin rosulata, vulgo valde elongata et angusta, pri- 
maria tamen obtusiuscula , interiora acuminata, vulgo lineari-lanceolata , 
pallide viridia et saepe glaucescentia , frequenter denticulata, subtus et 
saepe utrinque floccis canis stellatis adspersa. Folia caulina remota, 
vulgo decrescentia, sed in var. nemorensi r longissima quoque et fere 
lin earia. Pili in caule et foliis ita breves sunt, ut tota planta nudo oculo 
saepe glabra appareat, interdum vero longiores immixti, at semper mo/- 
les et caulis diametro breviores. Cyma junior admodum conglomerata , 
in forma primaria regularis 1. accedente uno alterove ramo infra posito, 
tamen approximato, omnino ut in H. sabino , irregularis, pedicellis con- 
gestis canofloccosis. Involucra sequentis duplo vulgo majora ex ovata 
basi oblonga, deflorata ventricosa, conica, viridia, canofloccosa siccitate 
nigricantia 1. fusco-virentia , pilis atris nunc apice glanduliferis, nunc 
canescentibus adspersa. Squamae interiores acutae, quo ut etiam florendi 
tempore seriori a II. collino, saepe subsimili, dignoscitur. Ligulae et 
styli flavae. Achaenia nigricantia, profunde striata, pappo albido bre- 
viora. — Adest sane insignis hujus analogia cum II. praealto , licet 
certissime diversum. 
Inter varia hujus plantae nomina, II qlomei'uti , singulari et rariori 
varietati impositum, unicum est characferisticum et infinitae eonfusioni 
haud obnoxium. Inter varietates infinitas quosdam typos maxime promi- 
nentes seorsim proposui, cum ita diversae appareant, ut genuinas esse 
species primo obtutu quisque fingat, sed exstant intermediae paene 
innumerae. Var. nemorensis, e statione h umidiori et umbrosa nata, emi- 
