55 
obtusiusculis, interioribus vero acutis et intimis acuminatis glabris. Li- 
gulae et styli lutei. Achaenia recta, fusco-nigra, pappo rufescente. 
Species inter //. villosa et //. ( jlauca intermedia, sed tota facie et 
involucri fabrica ad 11. villosa referenda; ab bis veteres vix distinxerunt. 
H. 
Cultura vero speciem eximie diversam probat. — //. arubigum Lap. 
Candollei Fröl.!) habitu cum praecedentibus, praecipue cum H. flexuoso . 
congruum, at involucri fabrica cum 11. specioso , ligulis ciliatis ad II. 
Cerintboidea pertinet. 
F. Stirps II. CEItlNTHOIDIS. 
Radix ad collum nuda. Folia eglandulosa, glauca, laevi- 
gata, pilis elongatis vestita vel omnino glabra. Involucrum 
subnigrescens, utplurimum glanduloso-pilosum, squamis elon- 
gatis acuminatis snbaequalibus. Ligulae apice ciliatae. — j4d 
alpes Europae mediae et occidentalis , ab Helvetia occidentali et 
E ogesis ad Pgrinaeos et Britanniam. 
Stirps praecedenti simillima et saepe confusa. Sic H. 
villosum , flexuosum et reliqua prioris stirpis in Pyrinaeis desint 
et plantae sub bis nominibus inde indicatae ad formas analo- 
gas Cerinthoidearuin pertineant. //. villosum Anglicum (cfr. 
Babington, non Engl. Bot. ad II. alpina referendum,) adhuc 
dubium, e geographicis rationibus ad II. valdepilosum aliamve 
Ccrinthoidcorum speciem potissimum spectare lingerem. Haec 
diversa geographica distributio bas stirpes bene confirmat, li- 
cet in Helvetia occidentali promiscui nascentur. — Ex altera 
parte 13. laniferis proxime accedunt, quae vero magis adhuc 
occidentalia, montibus Pyrinaeorum et Hispaniae priva, et ra- 
dice comosa , foliis magis politis etc. facile dignoscuntur. 
Apud Recentiores nomen ilieracii Ccrinthoidis maxime confusum , 
quod probe attendendum. 11. cerinthoides Antiquorum, Linnaei et Smi- 
thii sine dubio diversum est ab //. Cerinthoide Gouani et Recentiorum , 
H. neo-cerinthe infra. Pe planta Tourneforliona hoc patet et e coaeta- 
neorum testimonio et e planta tum temporis ex horto Parisino distributa. 
Vidi specimina antiqua tam ex horto Royenii (Prodr. p. 124), quam 
Upsaliensi ( Linn . hort. Ups. p. 238, in quo adhuc superstes!), quae om- 
nia sistunt formam latifoliam II. longi folii Schleicher et Recent. — Idem 
de planta Herb. Tournefortii monet Villarsius ( Delphin . III. p. 112); 
nec in Herbario Linnaeano, nec in Herb. Smilhiano aliud adesse sub H. 
