93 
pol*ne albo-piiticfata. Involucri squamae irregulari 1er Imbri* 
catae, introrsum decrescentes. Stylus persistenter luteus , nec 
fuscohispidulus. — Folia radical!» basi semper attenuata; caii- 
lina numquam amplexicaulia ! Regiones rupestres , vulgo saxo - 
rum fissuras , inhabitant ; w/m /ws degenerant in formas varie 
personatas. Centrum suum habent in solo , ubique saxoso g n ci- 
sco l. schistoso Scandinaviae 9 nec aliae plantae videntur hujus 
geognosticae constitutioni magis privae. Hinc prorsus desunt in 
terris alluvia Uhus v. c. per magnam planitiem Ruthcnicam et in 
reliqua Europa rarius dispersae in altioribus montibus primaevis. 
Medium tenent locum inter Andryoloideo ( S3, rupestve et pictum 
simillima sunt, at pilis diversa) et S idipita. fn Europa australiori, ubi 
sunt minoris vis, eum Glaucis vulgo confunduntur; in septentrione defi- 
cientes Aurelias repraesentant. Nulla stirps, apud nos saltim , tot definitas 
et habitu diversissimas formas enititur, sed ob characterum varietatem 
species aegre figuntur, et ob frequentiam nulla species in Floris no- 
stris recepta. Una allcrave species infra videtur collectiva, cum innu- 
meras apud nos obvias formas speeiebus descriptis subsumere studuerim. 
* Caule scapi formi 1 -pauci folio { foliis a basi remotis, radi - 
colibus numerosis rosulatis persistentibus , basi praecipue dentatis), anthela 
discreto, involucri squamis intimis cuspidatis, porrectis flores virgineos 
longe superantibus. 
o7. Ml. AXGï.scoï, pbyllopodum , viridi-glauciim , caule scapi- 
formi simplici subimifolio, foliis radicalibus petiolatis ovatis 
acutis pilosellis , basi dentatis, anthela i-oSigccepbala, ])c~ 
dunculis simplicibus lateralibus areuato-adseeudentibus invo- 
lucrisquc ventricosis glandulosis hirsutisve, squamis acu- 
minatis, ligulis eximie ciliatis. 
II. leptocaulou, hirsutum, folio longiori. Roji Syn. 3. p. 469™). 
il. Lawsoni. Rabinyt! Mon. 2. p. 469. Horreri fCoods! Balfour! 
In Anglia!, Scotia! inque Pyrinaeis. flochstetter ! Julio. 
Jam supra (p. 57) descripsimus speciem insignem, eum 19. nigre- 
scente inter Aurelias, quarum involucro, simpliciori tomen! et Pulmo- 
nareas, quarum herba, prorsus mediam. Saepe sequentis formis ela- 
*) Synonyma Itaji ad //. murorum retulit Vaillent, d. Smith II, nreadis Dille- 
nii ad LJ. Lau soni’, Dillenii ver» planta, ipso teste, e seminibus Bajanae eruita/ 
Speciosa Dillenii icon 11. oroades optime exhibens a Froliehio ducitur (tabula 
vix inspecta!) ad H. «landuli ferum , a Tausehro (auctoritate Smithii?) ad vari*. 11. 
Schmidlii , a iMonniero ad /7. villosum , sed ”folia rotundiora” nostrum indicant. 
