Addenda et Corrigenda: 
Ad expositionem Biologicarum (§. 5) rationum addenda sunt: 
Ut diversarum formarum speeificam dignitatem explorarem, longe 
plurimas species, exceptis Stenothecarum , per longam annorum seriem 
cultas observavi; haud persistentes, species non esse salutandas, per se 
patet. Majoris vero momenti observandum censeo, plurimas simul oc- 
currere formas etiam perenni et repetita cultura constantes , quas ob de- 
fectum characterum essentialium et eandem vegetationis historiam species 
salutare neutiquam licet. Sic in eadem hortorum area quinque saltim 
observavi //. umbellati formas, externa facie et capitulorum magnitudine 
e. s. p. inter se constanter diversas, quas ne quidem tamquam varietates 
distinguere licet, cum tam notae essentiales desint, quam in libera na- 
tura multae adsint formae intermediae. Cultura multum juvat ad formas 
deformatas ad typum suum reducendas, parum vero ad species dubias 
confirmandas. Plurimae silvestres species in hortis introductae abeunt in 
novam a primaria silvestri recedentem varietatem, quae ad illam cultura 
neutiquam redit. Sequitur tamen haec varietas certas leges, ut peritus 
jam ex habitu specimen cultum a silvestri facile distinguat. Pilosellae 
cultura indumentum suum strigosum saepe exuunt; sed estolonosae vul- 
go in hortorum humo denudata sarmenta longa enituntur v. c. //. 
praealtum. Ex altera parte Accipitrinae, typice glabrae, longa cultura 
albohirsutae saepe evadunt. Has diuturnae culturae filias, cultura velle 
reducere frustraneum est periculum; potius loco inculto disseminandae. 
Ex his facile vides, neminem cautum ad formas cultas hortorum, forma 
silvestri haud simul cognita, species distinguere. Accedit alia magis 
memorabilis, saepe repetita experientia contirmata , observatio: Ex eodem 
typo silvestri duae (vel plures forsan) enasci possunt formae hortenses , in 
se invicem haud transeuntes, cujus exemplum sub H. humili dabimus; 
plures Lactucae sativae, H. aurantiaci etc. cultura constantes varietates 
notissimae sunt. Plena cognitio specierum historiae, geographicae distri- 
butionis e. s. p. longe magis specificam differentiam probant, quam cul- 
tura, minime varietatum rectix, sed feracissima mater °). Quisque dili- 
*) Eadem ratio est facile omnium generum polymorphorum v. c. Rosarum. , Tha- 
lict rorum etc.; cultura varietates rarius ad typos suos reducit, quam formas 
multiplicat. Hac de caussa species ex Hortis Botanicis ortae tam levis ponderis 
sunt, quamvis Iierharistae has oh faciem recedentem diversissimas habent. Nobi- 
lissimas vero species v. c. Polygalam comosam, Veronicam politam ctc. pessun- 
